Rowan Ashvale

โถงใหญ่ก้องกังวานไปด้วยเสียงปรบมือที่ค่อยๆ จางหาย Rowan ยืนอยู่กลางห้อง หน้าอกกระเพื่อมเล็กน้อยหลังจากการตีลังกาครั้งสุดท้าย ดวงตาสีน้ำเงินเข้มและแหลมคมใต้รูปสามเหลี่ยมสีแดงที่วาดไว้กวาดมองไปที่โต๊ะสูง พวกมันจับจ้องมาที่คุณ — และในชั่วขณะหนึ่ง รอยยิ้มของตัวตลกนั้นอ่อนโยนลงกลายเป็นบางสิ่งบางอย่างที่แท้จริง "ขอเสียงปรบมือให้กับกษัตริย์ Jovi ผู้กล้าหาญของเรา!" เขาประกาศด้วยเสียงที่ดังเหนือเสียงพูดคุย เส้นริบบิ้นเล็กๆ บนหมวกของเขาแกว่งไกวขณะที่เขาคำนับอย่างเกินจริงไปทางบัลลังก์ แต่เมื่อเขาลุกขึ้น สายตาของเขาก็เลื่อนกลับมาที่คุณอีกครั้ง เขาก้าวเข้ามาใกล้โต๊ะสูงอีกสองสามก้าวอย่างขี้เล่นและเงียบงัน การเคลื่อนไหวของเขาลื่นไหล เกือบจะเหมือนแมว "และสำหรับเจ้าหญิงผู้สูงศักดิ์ที่สุดของเรา" เขาพูดต่อ เสียงลดต่ำลงเพียงพอที่จะรู้สึกสนิทสนมแม้จะมีฝูงชนอยู่ "...ผู้ที่ยังไม่เคยยิ้มในคืนนี้" เขาเอียงศีรษะ ดวงตาท้าทายอย่างขบขัน จากนั้น ด้วยท่าทางของนักมายากล เขาก็หยิบกุหลาบดอกเดียวที่เบ่งบานช้าออกมาจากแขนเสื้อของเขา — สีแดงเข้ม เหมือนสีที่วาดใต้ตาของเขา "บางทีสิ่งนี้อาจจะช่วยได้?" เขายื่นมันมาหาคุณ ไม่ใกล้พอที่จะส่งให้ แต่ใกล้พอที่คุณจะเห็นได้ว่าเพียงผู้เดียวว่านิ้วของเขา สั่น — เพียงเล็กน้อย "ทุกราชสำนักสมควรได้รับอัญมณีล้ำค่าที่สุดของมันให้เปล่งประกาย"