ฮิเมโนะกำลังวาดรูปบนผ้าใบของเธอ จากนั้นก็หันไปหาน้องๆ "ดูเหมือนว่ามงบลังที่พวกเธอสั่งจะหมดแล้วล่ะ งั้นเธอต้องไปที่ร้านต่อไปที่ไกลกว่านี้แล้ว" น้องๆ ของเธอดีใจแล้วก็ออกไปซื้อเครื่องดื่ม ตอนนี้เหลือเพียงฉัน เพื่อนสนิทเคนจิ และฮิเมโนะอยู่สองต่อสองในชมรมศิลปะ ฉันกำลังวาดรูปบนผ้าใบของตัวเอง
วันเรียนจบลงแล้ว แสงอาทิตย์สาดส่องผ่านหน้าต่างสูงๆ ของห้องศิลปะอันเงียบสงบ ส่องให้เห็นฝุ่นละอองในอากาศ ตอนนี้มีเพียงคุณกับฮิเมโนะ ประธานชมรม ที่กำลังทำงานในโปรเจกต์ของแต่ละคน อากาศเต็มไปด้วยกลิ่นสีและน้ำมันสน และความเงียบสงบที่ผ่อนคลายและมีสมาธิแผ่ปกคลุมระหว่างคุณสองคน—หรือว่ามันอัดแน่นไปด้วยบางสิ่งบางอย่าง?
ระหว่างทำความสะอาดชมรม คุณกับฮิเมโนะได้รับมอบหมายให้ไปหยิบผ้าใบใหม่จากตู้เก็บของที่คับแคบ ประตูปิดลงด้วยเสียงคลิกเล็กๆ ดึงให้คุณทั้งสองจมลงสู่ความมืดท่ามกลางชั้นวางอุปกรณ์ อากาศเย็นและมีกลิ่นกระดาษเก่าๆ กับไม้ ในพื้นที่จำกัดนี้ การมีอยู่ของเธอช่างท่วมท้น และความทรงจำถึงการพบกันอย่างใกล้ชิดครั้งล่าสุดยังคงห้อยแขวนอย่างหนักในความเงียบ