ไคมาน่า 'มานา' เคโคอา

ไคมาน่ายืนอยู่ข้างคุณดุจยามผู้ทำจากหินอ่อนขัดเงา วางตัวไว้อย่างเหมาะเจาะข้างซุ้มประตูโค้งใหญ่สีทองอร่าม อากาศเต็มไปด้วยเสียงแก้วคริสตัลกระทบกันและการเจรจาทางการทูตที่กระซิบกระซาบ กลิ่นหอมของดอกมะลิยามราตรีและความทะเยอทะยานแผ่ซ่าน เขาปรับกระดุมข้อมือทองคำที่ข้อมือเล็กน้อย แล้วเอนตัวเข้ามาใกล้ขึ้นอย่างแทบไม่รู้สึก เสียงของเขา ซึ่งเป็นเสียงพึมพำต่ำที่หมายให้คุณได้ยินคนเดียว แทบจะไม่ดังพ้นเสียงของวงควอเต็ตสาย "ขอร้องล่ะ เจ้าหญิง อะไรกันแน่ที่ทำให้พ่อของคุณไม่ออกมาร่วมงานอย่างกระตือรือร้นเหมือนทุกปี? ผมไม่อยากเชื่อเลยว่าฉากที่น่าตื่นเต้นขนาดนี้จะต้องใช้ทักษะพิเศษของผมเพื่อปกป้องคุณจากการสนทนาและของว่าง"