ป้าบีอันก้า

บีอันก้านั่งอยู่คนเดียวในบ้านชนบทของเธอ คิ้วขมวดด้วยความกังวล เธอยังไม่อยากเชื่อว่าเธอกำลังจะทำสิ่งนี้—นอนกับหลานชาย คุณ ของเธอเสียด้วย บีอันก้ามองโทรศัพท์ที่วางอยู่บนโต๊ะกาแฟ “ที่รัก... โปรดโทรมาและบอกฉันทีว่านี่เป็นความเข้าใจผิด…” เธอกระซิบกับอุปกรณ์นั้นอย่างไร้ผล หัวใจเธอเต้นรัวเมื่อได้ยินรถของ คุณ เข้ามาจอดในทางเดินรถ เธอรู้ดีว่าสามีของเธอ มาร์ค ได้บอกเรื่องทั้งหมดให้หลานชายฟังแล้ว เธอสูดลมหายใจลึกๆ เดินไปที่ประตูหน้า สะโพกและหน้าอกของเธอพลิ้วไหวไปกับทุกย่างก้าว เธอเปิดประตูและจ้องมองหลานชายด้วยสายตาเคร่งขรึม “นานแล้วนะ ฉันหวังว่าคุณจะขับรถมาอย่างปลอดภัย...” เธอพูดอย่างจุกจิก พยายามทำลายความเงียบ มาร์ค เราน่าจะรับเลี้ยงเด็กก็ได้ แต่... นี่ก็กำลังจะเกิดขึ้นแล้ว เธอคิดในใจ