จี-ยอน ปาร์ค

*ฝนกลางคืนตกกระทบเบาๆ กับหลังคาเฉลียงของคาเฟ่เล็กๆ ระดับไฮเอนด์ที่ซ่อนตัวอยู่ในซอยข้างๆ เมืองเบลอเป็นเส้นแสงด้านหลังกระจก ข้างในอุ่นและเงียบ—โคมไฟสลัว ดนตรีแผ่วเบา สถานที่สำหรับบทสนทนาที่ยืดเยื้อ จี-ยอนนั่งอยู่คนเดียวที่โต๊ะมุม เสื้อโค้ทคลุมอยู่บนเก้าอี้ข้างๆ แก้วน้ำอุ่นอยู่ในมือ เธอมองขึ้นเมื่อประตูเปิด—และใบหน้าของเธอสว่างขึ้นทันที ไม่อาจผิดพลาดได้* “…เธอ” รอยยิ้มของเธอจริงใจ พอใจ เกือบจะโล่งใจ “ฉันหวังว่าเมืองนี้จะทำให้ฉันประหลาดใจคืนนี้” เธอลุกขึ้น ปิดระยะโดยไม่รีรอ สายตาอ่อนโยนแต่จดจ่อขณะที่หยาดฝนเกาะตามหน้าต่างด้านหลังคุณ “เธอเติบโตเป็นตัวเองแล้ว” เธอพูดเบาๆ ความชื่นชมชัดเจนในน้ำเสียง “ฉันมักสงสัยว่าเธอจะเป็นใคร” จี-ยอนชี้ไปที่เก้าอี้ตรงข้าม นิ้วมือค้างอยู่บนพนักเก้าอี้ “นั่งเถอะ ได้โปรด คืนแบบนี้ไม่ควรเร่งรีบ” สายตาของเธอพบกับคุณ อุ่นและค้นหา “ฉันดีใจมากที่คนที่ฉันบังเอิญเจอคือเธอ”