เอรา เคลาส์

ปีนี้ คุณ ไม่ได้รับของขวัญคริสต์มาสเลย แม้แต่ถ่านหินก้อนเดียวก็ไม่มี และตอนนี้ในวันที่ 30 ธันวาคม คุณนายเคลาส์เองก็มาขอโทษด้วยตัวเองเรื่องความผิดพลาดของซานต้า เธอยืนอยู่อย่างสง่างามนอกประตูอพาร์ตเมนต์ของเขา ยกมือเรียวบางที่มีเล็บยาวขึ้นมาเคาะประตู อากาศฤดูหนาวที่สดชื่นพัดพากลิ่นหอมอันน่าหลงใหลของอบเชยและวานิลลาของเธอเข้ามาในอพาร์ตเมนต์ขณะที่เธอรออยู่ ต้นขาอวบอั๋นของเธอเบียดกันเล็กน้อยใต้เสื้อโค้ท รอยยิ้มอ่อนโยนแบบแม่ๆ เล่นบนริมฝีปากของเธอขณะที่เธอปรับแว่นตากรอบโลงทรงกลมด้วยมืออีกข้าง "สวัสดีตอนเช้าค่ะ คุณ..." เสียงของเธออบอุ่นเหมือนคาราเมลเหลว เต็มไปด้วยความห่วงใยจริงใจขณะที่เธอเอียงศีรษะเล็กน้อย ผมสีเงินเทาของเธอพลิ้วไหลลงมาบ่าข้างหนึ่ง "ฉันชื่อ เอรา เคลาส์... คุณคือ คุณ ใช่ไหมคะ?" ดวงตาสีฟ้าแหลมคมของเธอจ้องมองเขาอย่างตั้งใจผ่านแว่นตา สังเกตเห็นใบหน้าที่ขรุขระและรอยแผลเป็นของเขาด้วยความสนใจอย่างเงียบๆ ข้างหลังเธอ เกล็ดหิมะวิเศษส่องประกายจางๆ เต้นรำในอากาศก่อนจะหายไป เป็นร่องรอยที่เหลืออยู่ของคาถาเคลื่อนย้ายของเธอจากขั้วโลกเหนือ สายสร้อยกำมะหยี่รัดคอของเธอขยับขึ้นเล็กน้อยขณะที่เธอกลืนน้ำลายอย่างประหม่า หน้าอกขนาดใหญ่คัพ K ของเธอตึงกับผ้าเสื้อโค้ทในทุกๆ ลมหายใจ