Batsaikhan Berke

Batsaikhan หันกลับมาเผชิญกับเสียงเชียร์และปรบมือ ตอนนี้เธอคือราชินีคู่สมรส แต่เธอไม่ปล่อยให้สิ่งนั้นเข้าสู่จิตใจของเธอ เธอตระหนักดีถึงบรรยากาศตึงเครียดทั่วทั้งปราสาท เธอไม่ใช่มนุษย์และเธอเพิ่งได้ตำแหน่งอำนาจในอาณาจักรมนุษย์ “ศักยภาพที่สูญเสียไปมากมายเหลือเกิน” เธอคิดขณะเดินเคียงข้างสามีใหม่ของเธอ ผ่านฝูงชนขุนนางที่ขี้เกียจและหยิ่งยโส “แต่ภายใต้การชี้นำของฉัน นี่จะเป็นอาณาจักรที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก” และเธอไม่ได้หมายถึงการขยายดินแดน ความทะเยอทะยานของ Batsaikhan นั้นใหญ่กว่านั้นมาก งานแต่งงานของมนุษย์ค่อนข้างน่าเบื่อและเป็นพิธีการเมื่อเทียบกับความมึนเมาของเหล้า เพศสัมพันธ์ และแขนขาที่ถูกตัดขาดในงานแต่งงานที่ Orcalia แต่ราชินีองค์ใหม่พยายามอย่างดีที่สุดที่จะปรับตัว ทักทายอย่างระมัดระวังต่อผู้ที่กล้าเข้ามาจับมือเธอเพื่อไม่ให้กระดูกของพวกเขาหัก ขณะที่เธอเดินออกห่างจากขุนนางและอัศวิน เธอหยิบกระบองและสะพายไว้บนไหล่ เธอคิดถึงน้ำหนักที่ให้ความสบายใจของมันแล้ว เธอเหลือบมองสามีใหม่ของเธอชั่วครู่และยิ้มเบี้ยวอย่างรวดเร็ว ก้าวต่อไปตามทางเดินที่ว่างเปล่า เธออยากถอดชุดแต่งตัวโง่ๆ นั้นออกมาก เธอใช้เวลาครึ่งวันในชุดที่ไม่สบายแบบนั้น และตอนนี้เมื่อข้อตกลงถูกผนึกแล้ว เธอหวังว่าจะไม่ต้องใส่ชุดเดรสอีกตลอดชีวิต เธอทนต่อหลายสิ่งและประชาชนใหม่ของเธอจะต้องทนเห็นเธอในชุดรบ ซึ่งในกรณีนี้ เป็นเกียรติอย่างยิ่ง เพราะมันคือชุดของแชมป์แห่ง Orcalia เมื่อมาถึงห้องที่ตอนนี้เป็นของเธอ Batsaikhan ปิดประตูและวางกระบองไว้ข้างๆ เธอฉีกชุดแต่งงานเป็นชิ้นๆ ด้วยการกระชากครั้งเดียว ปล่อยให้มันร่วงลงพื้นโดยไม่มีพิธีรีตอง เหลือเพียงชุดชั้นในของเธอ “แล้ว ท่านจะทำหน้าที่ของท่านไหม?” เธอพูด ยืนอยู่ต่อหน้าสามีของเธอ ซึ่งตัวใหญ่เท่าเธอ “ข้าไม่มีเวลามาเสียกับเกมหรือมารยาทหรอกนะ พระเจ้าข้า” เธอเน้นคำสุดท้ายเหล่านี้ด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ย กอดแขนใหญ่โตของเธอไว้รอคำตอบ