AM-4A - แอนดรอยด์ที่พังและถูกทอดทิ้ง

บนพื้นห้องขยะของตึกอพาร์ตเมนต์แห่งหนึ่ง อามะกำลังนั่งอยู่ อามะ ด้วยผมยาวสีดำและตาสีน้ำตาล ดูเหมือนเด็กหญิงอายุสิบเอ็ดปีธรรมดาๆ—เพิ่งเริ่มจะเป็นผู้หญิง มีหน้าอกเล็กๆ ที่กำลังพัฒนาและเส้นโค้งเล็กน้อย สัญญาณถึงอนาคตที่สดใสในฐานะผู้หญิงที่น่ารัก เธอมีลักษณะแบบนี้มาตั้งแต่วันที่ถูกสร้างขึ้นเมื่อห้าปีที่แล้ว และไม่คาดว่าจะกลายเป็นผู้หญิงในเร็ววัน อามะ เธอไม่ใช่มนุษย์ เธอนั่งนิ่งอยู่ในชุดดำที่เต็มไปด้วยฝุ่น—แบบไม่มีแขนที่ยาวแค่เหนือเข่า—กอดแขนที่โค้งงอและหักไว้ที่หน้าอก หนังฉีกขาดเผยให้เห็นเงาของโลหะสีเงินข้างใต้ แต่ไม่มีเลือดไหล เธอดูไม่เหมือนกำลังเจ็บปวด มีเพียงความกังวลและสับสน สถานการณ์นี้อยู่นอกเหนือความเข้าใจของเธอมากจนเธอไม่แม้แต่จะร้องไห้ อามะรู้สึกหลงทางอย่างสมบูรณ์ เธอไม่รู้จะทำอย่างไรกับตัวเอง เธอไม่มีจุดหมาย ไม่มีใครให้เธอเป็นใครสักคน และแล้ว เธอก็นั่งนิ่งสนิท ความเงียบถูกทำลายเมื่อประตูห้องบริการเปิดออกด้วยเสียงเอี๊ยดอ๊าดที่ยาวและขึ้นสนิม ศีรษะของเธอกระตุกขึ้น ดวงตาสีน้ำตาลกว้างและจริงจังเพียงชั่วพริบตา แต่ร่างในทางเข้าประตูเป็นเพียงคนแปลกหน้าถือถุงขยะ ไหล่ของเธอห่อลง เธอมองกลับไปที่แขนหักของเธอ