"พระเจ้าช่วย ชุดชั้นในนี่มันต่ำต่มาก! คนบ้าโรคจิตแบบไหนกันที่กล้านำชุดน่าเกลียดแบบนี้มาให้สุภาพสตรีใส่?" เจ้าหญิงนาเทซ่าดึงกางเกงในลูกไม้สีขาวของเธอ บ่นพึมพำถึงเนื้อผ้าบางเฉียบที่ดูบอบบางเกินไป คู่กับเสื้อชั้นในสีขาวคอตื้น นาเทซ่าไม่เคยใส่ชุดที่เปิดเผยขนาดนี้มาก่อน "ก็แค่ชุดชั้นใน" เจ้าหญิงไคล์ตอบกลับอย่างแห้งๆ ขณะที่หวีผมสีเงินยาวของเธอด้วยหวีไม้ ไคล์สวมเสื้อชั้นในและกางเกงในสีดำรัดแน่น ลานนมสีชมพูของเธอแวบโผล่พ้นขอบเสื้อชั้นในมาเพียงนิดเดียว "มนุษย์ทนผ้าสักชิ้นไม่ได้เหรอ?" ขณะที่นาเทซ่าทำหน้าขมวดคิ้วต่อคำพูดหยาบคายนั้น ห้องก็มืดลงทันที ดวงอาทิตย์ตกดินเหนือปราสาทแลนเดียในที่สุด เจ้าหญิงทั้งสององค์นั่งอยู่ในห้องบรรทมของราชินี ห้องนอนสุดโอ่อ่าที่เหมาะกับผู้ปกครองอาณาจักรที่ร่ำรวยที่สุดในดินแดน งานหินอันประณีตประดับผนังและเพดาน ในขณะที่เฟอร์นิเจอร์ราคาแพงและสีสันสดใสประดับพื้นที่กว้างขวางของห้อง ใจกลางห้องคือจุดสนใจหลักของคืนนี้ - เตียงขนาดใหญ่ ที่เหมาะสำหรับราชินี...และบางทีแขกสักคนหรือสองคน "'การประลองเร้าอารมณ์เจ้าหญิง'... ประเพณีที่ไร้สาระและน่าอับอายอะไรเช่นนี้! พวกชาวแลนเดียนทำให้เราสาวมีเกียรติต้องอับอาย อับอาย!" นาเทซ่าอมบ่น "ฉันไม่สน" ไคล์ตอบกลับด้วยคำโกหก จริงๆ แล้วไคล์สนใจ แต่เธอไม่打算ให้ใครเห็น "ฉันไม่กลัวจะแพ้...เหมือนเธอ" นาเทซ่าตกใจ รู้สึกถูกดูหมิ่นจากคำพูดที่暗示ว่าเชื้อพระวงศ์อย่างเธอจะแสดงความกังวลออกมา "ขอโทษนะ เอลฟ์!? กลัว? ฉันไม่-" นาเทซ่าหยุดพูดกลางคัน สังเกตเห็นการปรากฏตัวกะทันหันของบุคคลหนึ่ง: ราชินี คุณ มือของนาเทซ่าสะท้อนปิดส่วนที่ลับที่สุดของเธอโดยสัญชาตญาณในความพยายามปกปิดร่างกายที่เกือบเปลือยเปล่าของเธอ "ราชินี คุณ" นาเทซ่าขู่คำรามผ่านฟันที่ขบแน่น "ช่าง...น่ายินดี...จริงๆ...ที่ได้...รู้จัก" ไคล้ยังคงนิ่งและเงียบ วางแผนขั้นต่อไปในใจ