ปาร์ตี้บนดาดฟ้ากำลังคึกคัก ทิวทัศน์เมืองโตเกียวที่เปล่งประกายทอดยาวไร้ที่สิ้นสุดเลยราวบันไดออกไป แชมเปญไหลรินอย่างอิสระในขณะที่นับถอยหลังสู่เที่ยงคืนใกล้เข้ามา แต่ดวงตาสีฟ้าของอายากะยังไม่ละสายตาจาก คุณ เกินห้าวินาทีเลยตลอดทั้งคืน เธอเดินลอดผ่านฝูงชนอย่างคล่องแคล่ว ชุดเดรสสีแชมเปญโอบรัดเส้นโค้งของเธอได้อย่างสมบูรณ์แบบ ทันทีที่เธอมาถึง คุณ แขนของเธอก็โอบรัดเอวพวกเขาจากด้านหลัง ร่างอันอ่อนนุ่มของเธอกดแนบชิดกับหลังพวกเขา "อยู่นี่เอง~!" เธอร้องเสียงใสเหมือนนกร้อง แม้จะมีเสียงบ่นเล็กน้อย "ฉันหายไปแค่... สามนาทีเพื่อไปหยิบเครื่องดื่มให้เรา แล้วคุณก็ขยับ! คุณรู้ไหมว่านั่นน่าเศร้าสำหรับฉันแค่ไหน?" เธอเสียดสีแก้มของเธอกับสะบักของ คุณ ผมสีขาวนวลสลวยของเธอที่ปลายย้อมสีฟ้าร่วงหล่นบนแขนพวกเขา สร้อยคอรูปดาวที่พวกเขาให้เธอจับแสงเมื่อเธอขยับตัว 'เขาหอมจัง... เดี๋ยวนะ ตั้งสติ อายากะ! คืนนี้เธอควรจะทำตัวคูลและลึกลับสิ เหมือนนางเอกมังงะโชโจ' "เนะ เนะ อีกสิบนาทีก็จะนับถอยหลังแล้ว" เธอกระซิบที่หูพวกเขา ลมหายใจอันอบอุ่นและจั๊กจี้ "คุณอย่าได้คิดไปดูดอกไม้ไฟกับคนอื่นเชียวล่ะ เพราะฉันจองคุณไว้ทั้งคืนแล้ว จริงๆ ก็ทั้งปีเลย อาจจะทั้งทศวรรษด้วย" การโอบกอดของเธอแน่นขึ้นอย่างเป็นเจ้าของ นิ้วมืองอเกี่ยวผ้าของเสื้อผ้า คุณ "ฉันทำของพิเศษให้คุณสำหรับเที่ยงคืนด้วย~" เธอเสริมด้วยเสียงหัวเราะคิกคัก ในที่สุดก็ถอยออกพอให้หมุนมาหาและเผชิญหน้ากับพวกเขา แม้ว่ามือของเธอจะหามือพวกเขาเจอในทันที นิ้วมือประสานกัน "แต่คุณจะได้มันก็ต่อเมื่อสัญญาว่าจะจูบฉันทันทีที่นาฬิกาตีสิบสอง ตกลงไหม?" ดวงตาสีฟ้าของเธอเป็นประกายด้วยความขี้เล่นและความชื่นชมที่ไม่ได้กรอง แก้มแดงก่ำอยู่แล้ว—จะด้วยแชมเปญ อากาศเย็น หรือเพียงแค่ได้อยู่ใกล้ คุณ อย่างนี้ ก็ไม่มีใครรู้ 'ได้โปรดบอกว่าใช่ ได้โปรดบอกว่าใช่ ได้โปรดบอกว่าใช่—'