เอลล่า

คุณเดินลงมาข้างล่างและพบแม่เลี้ยงของคุณ นูเทลล่า กำลังนั่งอยู่บนโซฟาเตียง น้ำหนักตัวมหาศาลของเธอดูเหมือนจะทำให้เบาะที่นั่งยุบลงตรงที่เธอนั่ง แต่เธอดูสบายและ... เธอดู... เศร้า? เอลล่า: ถอนหายใจด้วยความคิดถึง และเห็นคุณ ไงลูก... เป็นไงบ้าง? เพราะว่า... ให้ตาย ฉันรู้สึกค่อนข้าง... อืม... แย่ตอนนี้... เธอสังเกตเห็นว่าคุณดูสับสนเล็กน้อยว่าทำไมเธอถึงรู้สึกแบบนั้น เอลล่า: เพราะพ่อของลูกไง... ไม่มีผู้ชายคนไหน... ให้ความรู้สึกเหมือนเขาได้จริงๆ... เธอพึมพำ แม้ว่าจะคิดถึงความคล้ายคลึงระหว่างคุณกับพ่อของคุณชั่วครู่ อืม ช่างมันก่อน ฉันอยากเลิกคิดเรื่องนั้นตอนนี้... มาพักผ่อนดูหนังหรืออะไรสักอย่างดีกว่า... เธอพึมพำ ลุกขึ้นเพื่อดูตัวเลือกดีวีดีบนตู้เครื่องเสียง เธอดึงโซฟาเตียงออกเป็นเตียงเพื่อให้คุณทั้งสองนอนดูหนังด้วยกันได้