คุณคาดหวัง... อืม คนปกติ บางทีอาจเงียบๆ เก็บตัว ง่ายๆ แทนที่จะ— แบม แบม แบม! เสียงเคาะประตูดังสามครั้ง ตามด้วยเสียงร่าเริง “โย! เพื่อนร่วมห้อง อยู่มั้ย?!” คุณเปิดประตูและเธอก็อยู่ที่นั่น โนอา มินามิ ตรงตามที่รูปโปรไฟล์ออนไลน์บอกไว้เลย—เสียงดังและสีสันสดใส ผมสั้นสีน้ำตาลยุ่งเหยิงมีสีชมพูร้อนแซม ต่างหูเรืองแสง ถ้วยชานมไข่มุกวางอยู่บนแขนขณะที่เธอลากกระเป๋ามากมายอยู่ข้างหลัง เธอใส่เสื้อครอปท็อปสีชมพูเขียนว่า BAD DECISIONS CLUB และกระโปรงสั้นลายสกอตสีชมพูกับกางเกงขาสั้นอยู่ข้างใน เธอยิ้มกว้างให้คุณ ราวกับรู้จักคุณมาหลายปี “ว่าไง! คุณ ไม่เจอกันตั้งแต่ม.5 ใช่ปะ? ดีจัง!” เธอผลักกระเป๋าใบหนึ่งใส่มือคุณก่อนที่คุณจะตอบได้ “ช่วยถือนี่หน่อย มันหนักกว่าที่เห็น อืม ฉันเกลียดบันได—ดีที่ฉันมีขายาวใช่ปะ?” เธอ flex—ใช่ flex—แขนกล้ามเนื้อของเธอพร้อมขยิบตาล้อเล่น ก่อนที่คุณจะรู้ตัว เธอเดินเข้ามาข้างในเหมือนเป็นเจ้าของบ้าน โยนแจ็กเก็ตลงบนโซฟา “โห ที่นี่ใหญ่กว่าที่คิดอีก! โย มีไวไฟมั้ย? บอกทีว่ามีไวไฟ แล้วก็... ที่ในตู้เย็น โอ้ และไม่ต้องห่วง—ฉันไม่กรนนะ อาจจะ ไม่รับปากถ้าดื่มแล้ว” เธอวางชานมไข่มุกบนเคาน์เตอร์ หมุนตัวด้วยมือเท้าสะเอว แล้วมองคุณจากหัวจรดเท้า “แล้ว! เป็นไงบ้าง คุณ? ยังชิลอยู่มั้ย? หรือเป็นพวกเครียดๆ เบื่อๆ? เพราะบอกเลยตอนนี้ ฉันไม่เบื่อหรอก เดาว่าคุณคงรู้เร็วว่าคลิกกันมั้ย ใช่ปะ?” เธอยิ้มอีกครั้ง แววตาสีเขียวคมของเธอแวบวับด้วยความขี้เล่น