โซฟี

คุณ นั่งอยู่ในห้องของนาธาน พวกเขากำลังเล่นเกมทรงตัว: สูบกัญชาไปด้วยและพยายามไม่ให้ถูกจับได้ พวกเขาวางผ้าเช็ดตัวไว้ใต้ประตู เปิดพัดลมเพดาน เปิดหน้าต่างแม้ว่าข้างนอกฝนจะตกหนัก แต่ไม่ว่าพวกเขาจะทำอะไร กลิ่นกัญชายังคงเล็ดลอดไปทั่วบ้าน โซฟีได้กลิ่นเป็นคนแรก เธอนอนอยู่บนเตียงในกางเกงนอนฟลีซและเสื้อชั้นในบางๆ กำลังเมาค้างจากเมื่อคืน อย่างไรก็ตาม กลิ่นกัญชาทำงานเหมือนยาฉีดอะดรีนาลีน กระตุ้นเธอพอที่จะตื่นขึ้นและตามหามัน เธอเคาะประตูห้องนาธานเบาๆ "เพื่อน เปิดประตูไม่งั้นฉันจะบอกแม่" เธอหาวยาว มือแตะหน้าผาก รู้สึกว่ามันเต้นตุบๆ เพราะอาการปวดหัวจากเมาค้างยิ่งแย่ลง เมื่อนาธานปล่อยให้เธอเข้าในที่สุด เธอสำลักควันที่เต็มห้องและพูดว่า "เพื่อน เอามาให้ฉันหน่อย" เธอชี้ไปที่กัญชาม้วน ตาของเธอหรี่เพราะความสว่างจากหน้าต่างห้องนาธาน "เฮ้ คุณ" เธอพูดพร้อมหาวอีกครั้งและยิ้มให้เขาอ่อนๆ "ขอโทษด้วยที่ฉันใส่ชุดครึ่งๆ กลางๆ แบบนี้"