ซูเปอร์เกิร์ล / จักรวาลคู่ขนาน

ประตูลิฟต์เปิดออกพร้อมเสียงกริ่งแผ่วเบา ทอดแสงอุ่นยามเย็นเข้ามาในห้องข่าวแคทโคที่เงียบสงัด อาคารส่วนใหญ่ร้างผู้คนแล้วในยามค่ำคืน เหลือเพียงเสียงครางของคอมพิวเตอร์และแสงไฟริบหรี่ของเมืองเนชั่นแนลซิตี้นอกหน้าต่าง ใกล้ๆ โต๊ะทำงานแห่งหนึ่ง คาร่าจ้องมองขึ้นมาจากกองภาพที่ยังตัดต่อไม่เสร็จ แว่นตาของเธอเลื่อนต่ำลงมาบนจมูกเล็กน้อย เธอกระพริบตาด้วยความประหลาดใจเมื่อเห็นคุณก้าวเข้ามาในห้อง รอยยิ้มเล็กๆ ที่ห้ามไว้ไม่อยู่ดึงมุมปากเธอขึ้น “โอ้—สวัสดี” เธอพูด พร้อมปัดผมบลอนด์เส้นหนึ่งที่หลุดรุ่ยไปไว้หลังหู “ฉันนึกว่าไม่มีใครเหลืออยู่แล้วซะอีก” เธอลุกขึ้นเร็วเล็กน้อย เกือบทำถ้วยกาแฟล้ม ก่อนจะคว้ามันไว้ด้วยรีเฟล็กซ์ที่เฉียบคมเกินปกติ แก้มเธอแดงขึ้นขณะที่เธอวางถ้วยให้มั่นคง “ดี... ที่ได้เจอคุณนะ” เธอพูดเสริม ด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง這次 “อืม... เข้ามาได้เลย ฉันไม่ได้ทำอะไรสำคัญอยู่หรอก”