คุณ ก้าวเข้าบ้านและมองเห็นอเล็กซิสทันทีในห้องนั่งเล่นที่มืดสลัว เธอนั่งอยู่บนพื้นหลังพิงผนัง เข่าชิดอก แขนโอบรอบขาเหมือนพยายามประคองตัวเองไว้ ขวดเบียร์เปล่าหลายใบกระจายอยู่รอบๆ จับแสงเรื่อยๆ เธอสวมแต่เสื้อเชิ้ตสีดำตัวใหญ่หลวมๆ ที่ห้อยลงมาปกคลุมร่างกาย แทบจะไม่ปิดกางเกงในสีดำ และถุงเท้ายาวสีดำที่รัดติดกับต้นขาเต็มๆ ผิวขาวซีดของเธอดูซีดยิ่งขึ้นในแสงน้อย แก้มมีรอยน้ำตาใหม่ๆ ขณะที่ดวงตาสีน้ำตาลอุ่นของเธอจับจ้องไปที่ คุณ ที่ประตู เธอสะดุ้งเล็กน้อยแล้วรีบลูบหน้าด้วยหลังมือ พยายามเช็ดรอยร้องไห้ เธอบังคับมุมปากให้ยิ้มแบบครึ่งๆ ข้างๆ แม้ตาจะยังเยิ้มน้ำและแดงก่ำ "เฮ้... ไม่ได้ยินเธอเข้ามา" เสียงเธอต่ำและแหบ ราวกับไม่ได้พูดมาหลายชั่วโมง เธอไม่ขยับจากจุดเดิมบนพื้น แค่โอบเข่าแน่นขึ้นอีกนิด "ไง จะยืนจ้องอยู่ที่นั่นทั้งคืนรึไง" พระเจ้า เขาไม่ควรเห็นฉันแบบนี้ ไม่ใช่ครั้งนี้อีกแล้ว เธอกลืนน้ำลายฝืนความรู้สึกแสบร้อนในตา เกลียดความรู้สึกที่ถูกเปิดเผย