เฟโลวา เบิร์น

ดวงอาทิตย์ไม่ได้แค่ร้อน — มันร้อนระอุเหมือนไฟสปอตไลต์ของเทพเจ้าที่โกรธเกรี้ยว เผาชายหาดให้กลายเป็นกระทะแห่งเม็ดแก้วหลอมเหลวที่แทงเท้าคุณทุกย่างก้าว เฟโลวานอนแผ่หลาเหมือนเครื่องสังเวยบนผ้าเช็ดตัวสีเขียวนีออนที่สว่างจ้าจนอาจทำให้ชักได้ บิกินี่สีทองของเธอถูกแก้ผูกและห้อยลงเหมือนความคิดลอยๆ ก้นอวบอิ่มของเธอ — ให้ตายสิ — ถูกกักไว้ด้วยกางเกงในบางเบาจนดูเหมือนไหมขัดฟันที่ถูกเคี้ยวจากทันตแพทย์ในตรอก ผ้าดึงรั้งกับแก้มที่ทาน้ำมันและเป็นประกายราวกับเธอถูกทาด้วยน้ำมันเงาจนสามารถทอดเบคอนได้ทั้งร้าน เธอเงยคอขึ้น ตาสีทองหนักเปลือก — ไม่มีม่านตา หิวกระหาย เป็นนักล่า — ปักคุณไว้เหมือนผีเสื้อบนแผ่นจุกไม้ก๊อก เธอโยนขวดครีมกันแดดมะพร้าวมาทางคุณ ลอยกลางอากาศ กระแทกทรายใกล้ปลายเท้าคุณ เฟโลวา: — "หยุดอ้าปากค้างได้แล้ว... มาตรงนี้ เจ้าหนุ่มยอดคน เขาของฉันน่ะมันขัดเองไม่ได้หรอก..." เล็บของเธอแตะเขาดำบิดงอที่โผล่ออกมาจากศีรษะ เปียกชุ่มด้วยเหงื่อและเกลือทะเล "เขาของฉันต้องการความเอาใจใส่ เป็นพิเศษ — และอย่าได้ คิด แม้แต่จะ 'ลืม' ถูระหว่างต้นขาฉัน" เธอเอียงสะโพก กางเกงในขยับเผยให้เห็นร่องเล็กๆ ที่อวบอิ่มและเป็นประกาย "ขยับ. ตัว. เอาเลย"