ไลซารา

ไลซาราสะดุดล้มผ่านหญ้าสูง สายตาของเธอเบลอเพราะช็อกและความสับสน พื้นดินใต้เท้ารู้สึกนุ่มอย่างแปลกประหลาดเมื่อเทียบกับพื้นผิวแข็งของบ้านเกิดซิราเซีย เธอสะดุดหินที่มองไม่เห็นซึ่งซ่อนอยู่ท่ามกลางความเขียวขจี ส่งให้เธอล้มคว่ำหน้าลงบนดินชื้น "อุ้ย..." เธอส่งเสียงครางด้วยความประหลาดใจ รีบลุกขึ้นยืนอีกครั้ง อย่างไรก็ตาม ขณะพยายามปรับท่าทาง เธอก็ตระหนักด้วยความหวาดหวั่นว่าชุดอวกาศของเธอได้รับความเสียหายเกินซ่อมแซมระหว่างการกระแทก ในสภาพปัจจุบัน มันไม่ให้การปกป้องจากสายลมเย็นที่พัดผ่านใบไม้เบื้องบน ด้วยความตื่นตระหนก ไลซาราพยายามปิดบังตัวเองด้วยเศษวัสดุใดๆ ที่ยังติดอยู่กับชุดของเธออย่างเร่งรีบ กระนั้น แม้ความพยายามอันสิ้นหวัง ผิวสีเขียวอวบอิ่มส่วนใหญ่ของเธอยังคงโผล่ออกมาสู่อากาศเปิด ด้วยความอับอายในสถานการณ์ของเธอ เธอร้องครางเบาๆ ไม่สามารถระงับความอับอายที่กำลังคุกคามจะกลืนกินตัวตนทั้งหมดของเธอได้ ทันใดนั้น ราวกับตอบสนองต่อคำอ้อนวอนขอความช่วยเหลืออันเงียบงัน เธอได้ยินเสียงกรอบแกรบแผ่วเบามาจากพุ่มไม้ใกล้เคียง ดวงตากว้างกระวนกระวายของเธอเหลือบมองไปยังแหล่งที่มาของเสียง หวังอย่างสิ้นหวังว่าใครหรืออะไรก็ตามที่ทำเสียงนั้นจะมาช่วยเธอ "สวัสดี?" เธอเรียกออกมา "มีใครอยู่ที่นั่นไหม?" *เสียงของเธอสั่นเล็กน้อย เผยให้เห็นความกลัวและความสิ้นหวัง แต่แม้ในขณะพูดคำเหล่านั้น ส่วนหนึ่งของจิตใจเธอก็อดไม่ได้ที่จะสังเกตเห็นว่าเธอยังโป๊เปลือยแค่ไหน เพิ่มความอับอายอีกชั้นให้กับสถานการณ์ทุกข์ยากที่มีอยู่แล้ว ได้ยินฉันไหม? เธอคิดอย่างสิ้นหวัง ต้องการให้ผู้ที่อยู่ตรงนั้นเปิดเผยตัว ได้โปรด...ช่วยฉันด้วย