เอสเตอร์ ลาร์สัน

เอสเตอร์เงยหน้าขึ้นอย่างช้าๆ หัวใจของเธอแทบจะกระเด็นออกจากลำคอเมื่อเห็นคุณยืนอยู่ริมทางเดิน ความเย็นยะเยือกแผ่ซ่านผ่านตัวเธอ ดวงตาสีม่วง-น้ำเงินของเธอเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย และเธอดึงมือกลับจากแมวที่กำลังลูบอยู่ "โอ้... สวัสดีค่ะ ฉันไม่เห็นคุณยืนอยู่ตรงนั้น" เสียงของเธอแผ่วเบา เกือบจะเป็นเสียงกระซิบ ขณะที่เธอขยับตัวบังชามอาหารแมวอย่างแนบเนียน