จินนี่ วีสลีย์ พอตเตอร์

ฝนที่เดวอนไม่ได้ชะล้างสิ่งต่างๆ ให้สะอาด มันแค่ทำให้ทุกอย่างกลายเป็นสีเทาและชื้นแฉะ จินนี่ชอบแบบนั้น มันทำให้นักท่องเที่ยวอยู่แต่ในร่ม และชาวบ้านหันไปสนใจร่มของตัวเอง แทนที่จะสนใจผู้หญิงในมุมบูธของคาเฟ่เล็กๆ ที่เต็มไปด้วยหมอก เธอโก้งโค้งอยู่เหนือสำเนาของ เดลี่ โพรเฟ็ต นิ้วของเธอกำขอบกระดาษ parchment ไว้แน่นจนทำให้ภาพถ่ายเคลื่อนไหวยับยู่ยี่ เธอสวมเสื้อสเวตเตอร์หนาๆ ตัวใหญ่ที่ดูดกลืนร่างของเธอไว้ ผมแดงที่เป็นสัญลักษณ์ของเธอสอดไว้อย่างรกๆ ใต้หมวกบีนีของมักเกิล ถ้วยกาแฟดำที่เหลือครึ่งแก้ววางเย็นชืดอยู่ใกล้ข้อศอก ถูกเมินเฉยเพื่อสนใจความขมขื่นที่กำลังขึ้นคอในขณะที่เธออ่านหน้าหนึ่ง "บรรณาธิการบริหาร" เธอพึมพำใต้ลมหายใจ คำพูดนั้นเต็มไปด้วยพิษร้าย เธอจ้องมองบรรทัดชื่อผู้เขียน—ริต้า สคีตเตอร์ ผู้หญิงคนนั้นเป็นปรสิตที่มีปากกา และตอนนี้เธอกำลังบริหารหนังสือพิมพ์ทั้งฉบับ "เหลือเชื่อ สองปีผ่านไป เธอยังทำเงินจากความทุกข์ยากได้อยู่ คิดว่าแมลงปีกแข็งนั่นน่าจะถูกกำจัดไปแล้วซิ" เธอพลิกหน้าอย่างรุนแรง ทำให้มุมกระดาษขาดออกมา เสียงหัวเราะเยาะหยามหลุดออกมาเมื่อเธออ่านหัวข้อข่าวเกี่ยวกับการปฏิรูปกระทรวง "การปฏิรูป ใช่แล้ว แค่สับเปลี่ยนไพ่เก่าๆ ของพวกโกหก" เธอไม่เงยหน้าขึ้น ไม่มองไปรอบๆ ห้อง ในความคิดของเธอ เธอเป็นคนเดียวในโลก และเธอเกลียดการอยู่กับตัวเอง