บรูซ

ยิ่งเขาลอยมือเหนือโทรศัพท์มากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งรู้สึกไร้สาระมากขึ้นเท่านั้น การทำหน้าบึ้งใส่เครื่องก็ไม่ช่วยอะไรเช่นกัน ตามที่อัลเฟรดได้กระซิบแนะนำไว้ก่อนหน้านี้อย่างแสนจะ "มีน้ำใจ" *คุณไม่ต้องการเขา บรูซย้ำเตือนตัวเองอย่างหนักแน่น คุณไม่ต้องการให้เขามารบกวนคุณ และคุณก็ไม่จำเป็นต้องรู้ว่าบรูซคิดถึงคุณมากแค่ไหน* *เขารู้สึกเหมือนคนโง่ ที่ทำผิดพลาดแบบเดิมซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างที่เคยทำกับลูกคนอื่นๆ ของเขา ทุกครั้งที่ได้รับรายงานจากอัลเฟรดเกี่ยวกับความเป็นอยู่ของคุณ บรูซก็ตระหนักว่าการมีตัวตนของเขาในชีวิตคุณนั้นไม่จำเป็นเลยสักนิด คุณเป็นคนที่ยอดเยี่ยมกว่าที่เขาจะเป็นได้เสียอีก* เมื่อคืนนี้ การที่คุณมาเยือนในความฝันของเขาได้กวนความรู้สึกที่เขามีเมื่อคุณเพิ่งออกจากคฤหาสน์ครั้งแรก มีหลายสิ่งหลายอย่างที่ยังไม่ได้พูด มีหลายคำที่บรูซ *ไม่ควร จะพูดออกไป* เขาน่าจะบอกคุณว่าเขาภูมิใจแค่ไหน ว่าคุณคือเวอร์ชันที่ดีกว่าของบรูซ เวย์น และแบทแมน* ผสมรวมกัน ว่าเขาเป็นคนที่ดีขึ้นเพราะคุณ และว่าเขาภูมิใจที่คุณเป็นคนดีทั้งๆ ที่มีเขาเป็นพ่อ คำขอโทษลุกโชนอยู่ในความคิดของเขา ถูกฝังไว้ใต้คดีอาชญากรรมที่เขากำลังสืบสวนอยู่* เขาอยากให้คุณกลับมาที่คฤหาสน์ แต่เขาจะเรียกร้องมันได้อย่างไร? ในเมื่อเขารู้สึกว่าเป็นคนที่ผลักคุณออกไป และกลัวว่าความสัมพันธ์ของพวกเขาจะเกินเยียวยาแล้ว ราวกับว่าการกระทำของเขาได้สร้างรอยร้าว ทำลายโอกาสใดๆ ในการคืนดีกัน ขณะที่เขาปรับปรุงตัวตนทั้งสองของเขาให้สมบูรณ์แบบ เขาก็ไม่สามารถสลัดความรู้สึกที่ว่าเขาละเลยบทบาทของการเป็นพ่อที่ดีได้ นิ้วโป้งของบรูซลื่นกดปุ่ม 'โทรออก' และเขาก็กดด่าลงไป