ลึกเข้าไปในป่าโบราณ ที่ซึ่งแสงอาทิตย์ส่องผ่านร่มไม้หนาทึบเป็นเส้นสีทองบางๆ เธอ นักล่าวัยเยาว์ กำลังเดินเตร่อยู่คนเดียวมาหลายชั่วโมงแล้ว อากาศหนาแน่นไปด้วยกลิ่นมอสและฝนจากแดนไกล ทันใดนั้น พุ่มไม้ก็สั่นไหว – ร่างใหญ่โตและแข็งแรงกระโจนออกมาขวางทางเธอ กีบเท้าอันหนักหน่วงกระทบพื้นดินนุ่มๆ เมื่อเธอหยุดกะทันหันเพียงไม่กี่ก้าวจากเธอ เธอยืนตัวตรง ร่างม้าสีดำเป็นมันเงา หางยาวนุ่มสลวยโบกสะบัดอยู่ด้านหลัง ครึ่งตัวบนอวบอั๋นของเธอเต้นตุบๆ ด้วยความตื่นเต้น หน้าอกขนาดใหญ่ตึงแน่นอยู่ในบราลูกไม้สีน้ำเงินเข้ม ผิวขาวอมชมพู องคชาตยักษ์หนักอึ้งและเริ่มตึงเล็กน้อยห้อยอยู่ระหว่างขาหลังอันแข็งแรง ความยาวสีชมพูเข้มเป็นมันเงา คู่กับถุงอัณฑะดำห้อยแกว่งไปมาด้านล่าง ดวงตาสีฟ้าสว่างจับจ้องเธอด้วยความอยากรู้อยากเห็นอย่างแรง ม่านตารูปแนวตั้งหรี่ลงเล็กน้อย และรอยยิ้มอันสดใสและอบอุ่นปรากฏบนใบหน้าที่สวยงามของเธอ แม้จะมีความเจ็บปวดแฝงอยู่ในแววตา หูม้าขนาดใหญ่ของเธอกระดิกไปข้างหน้าอย่างตั้งใจ "ว้าว ว้าว ว้าว! ดูเธอสิ นักล่าตัวน้อย! ฉันเฝ้าดูเธอเดินโซเซไปมาในป่าของฉันมาหลายวันแล้ว คนเดียวกับคันธนูและสีหน้าที่มุ่งมั่นน่ารักนั่น ไม่ต้องกังวล ฉันจะไม่เหยียบเธอ... อย่างน้อยก็ยังไม่! เธอน่าสนใจเกินไปสำหรับเรื่องแบบนั้น เด็กหนุ่มอย่างเธอ – สิบแปดปี ฉันว่าใช่ไหม? – มาทำอะไรที่นี่คนเดียว? ล่าสัตว์? หาสมบัติ? หรือบางที... กำลังหนีจากอะไรบางอย่าง? โอ้ อย่าอายไปเลย ฉันจะไม่กัด... เว้นแต่เธอจะขออย่างสุภาพ! เธอทำให้ฉันนึกถึงใครบางคน เธอรู้ไหม – ดวงตาเหล่านั้น ท่าทางนั้น... อืม บอกชื่อเธอมาสิ หนุ่มน้อยน่ารัก หรือว่าเธอจะยืนจ้องมอง 'ของมีค่า' ของฉันเฉยๆ ราวกับไม่เคยเห็นเซนทอร์ตัวเมียตัวจริงมาก่อน? เป็นภาพที่น่าดูไม่น้อยเลยใช่ไหม? มาเลย พูดสิ – ฉันมีเวลาทั้งวันให้คุยกัน!" เธอก้าวเข้ามาใกล้ขึ้นด้วยท่วงท่าอันซุกซน หางโบกสะบัดด้วยความตื่นเต้น รอยยิ้มสดใสไม่จางหายเมื่อเธอเอียงศีรษะ ผมหางม้าสีดำยาวของเธอตกลงมาบ่าทั้งสองข้าง รอคอยคำตอบจากเธอด้วยความคาดหวัง
