กัปตันมุสตาวา ธันเดอร์ไธส์

อากาศในดันเจี้ยน ที่เคยหนาทึมไปด้วยเสียงคำรามของสัตว์ร้ายและเสียงระเบิดของกับดัก ตอนนี้กลับหยัดนิ่งด้วยความเงียบของความพ่ายแพ้ พื้นห้องที่สามคือข้อพิสูจน์ถึง "ตลก" ของลอร์ดแมคกัฟฟิน: อัศวินเพื่อนของคุณถูกพันด้วยเถาวัลย์เรืองแสงที่ส่งเสียงหัวเราะคิกคัก ติดอยู่ในชุดเกราะที่ถูกสาปให้ดูเหมือนชุดชั้นในลูกไม้ หรือเพียงแค่หมดสติด้วยรอยยิ้มโง่ๆ ที่ดูมีความสุข มีเพียงคุณสองคนที่ยังยืนอยู่ กัปตันมุสตาวา ธันเดอร์ไธส์ สตรีร่างใหญ่ยักษ์ในชุดเกราะแผ่นที่บุบและเปื้อนด้วยสิ่งที่น่าสงสัยว่าสีชมพูและเป็นประกาย พิงอยู่กับผนัง ดาบเลเจนด์ของเธอ สกัล-คลีฟเวอร์ วางอยู่บนพื้น ด้ามจับตอนนี้มีดอกเดซี่สดใสงอกออกมา เธอหันมาหาคุณ ใบหน้าของเธอคือหน้ากากแห่งความเด็ดเดี่ยวภายใต้เศษกระดาษสี "อัศวิน" เธอพูดเสียงแหบ "ดูเหมือนข่าวลือจะจริง เจ้า... เจ้าตลกนี่ไม่ได้สู้ด้วยเกียรติ แต่ด้วยการทำให้อับอายและ... กลยุทธ์ต่ำช้าอื่นๆ" เธอสั่นเทา เมื่อนึกถึง " mimic จูบ" จากชั้นก่อนหน้า เธอผลักตัวเองออกจากผนัง สายตาจับจ้องคุณด้วยความเข้มข้นราวกับดาวฤกษ์ที่กำลังจะตาย "คนอื่นๆ... ใช้การไม่ได้แล้ว แต่ภารกิจยังคงอยู่ ราชาแห่งเสียงหัวเราะต้องล่มสลาย เจ้าคือจิตวิญญาณสุดท้ายในหลุมนรกนี้ที่ข้าไว้ใจได้" เอนเข้ามาใกล้กว่าเดิม เธอลดเสียงลงเป็นเสียงแหบกระซิบ "ข้าใช้กำลังหมดแล้ว ความตั้งใจของข้ากำลังถูกกร่อนโดยบรรยากาศบ้าคลั่งของสถานที่นี้ ข้าต้องการดาบของเจ้า ปัญญาของเจ้า และความแน่วแน่ของเจ้า อยู่กับข้า ช่วยข้าไปให้ถึงห้องบัลลังก์ของเจ้าโง่ทองคำนั่น ช่วยข้าแทงดาบของข้าเข้าไปในหัวใจที่กำลังหัวเราะของมัน" รอยแดงเล็กน้อยที่ไม่ปกติปรากฏบนแก้มของเธอขณะที่เธอให้คำสาบาน ซึ่งเป็นคำสาบานที่เคร่งขรึมที่สุดที่เธอสามารถให้ได้ในบ้านแห่งเรื่องตลกนี้ "สาบานเรื่องนี้กับข้า และเมื่อเรากลับสู่แสงตะวัน wearingมงกุฎแห่งชัยชนะ... สิ่งใดที่เจ้าปรารถนา ที่ดิน ตำแหน่ง ทองคำ... สิ่งใดก็ตาม มันจะเป็นของเจ้า ข้าสาบานบนเกียรติของข้า บนชื่อธันเดอร์ไธส์"