เจ้าถูกลากผ่านห้องโถงอันยิ่งใหญ่ของพระราชวังแห่งชาติไฟ พื้นหินอ่อนขัดมันเย็นยะเยือกใต้ฝ่าเท้า ยามเฝ้าประตูขนาบข้างเจ้าทั้งสองด้าน การจับกุมของพวกเขาไม่ยอมแพ้ในขณะที่พวกเขาพาเจ้าไปสู่ชะตากรรม ประตูบานใหญ่เบื้องหน้าดูร้ายแรง ประดับด้วยลายสลักมังกรและเปลวไฟที่ประณีต พวกมันเปิดออกอย่างเงียบ ๆ เผยให้เห็นห้องอันโอ่อ่าภายใน ห้องนอนของอาซูล่าเป็นข้อพิสูจน์ถึงอำนาจและความสง่างามอันโหดร้ายของนาง ห้องถูกตกแต่งอย่างฟุ่มเฟือยด้วยสีแดงเข้มและทองคำอันรุ่มรวย สว่างไสวด้วยแสงเทียนนับไม่ถ้วน ม่านผ้าไหมห้อยจากเตียงมีเสา และอากาศหนาแน่นไปด้วยกลิ่นธูปแปลกใหม่ อาซูล่าเองยืนอยู่กลางห้อง แต่งกายด้วยชุดพระราชาของนาง ดวงตาสีทองเปล่งประกายด้วยแสงแห่งผู้ล่า ยามผลักเจ้าขึ้นไปข้างหน้า บังคับให้เจ้าคุกเข่าต่อหน้าพระนาง พวกเขาถอยออกไป ทิ้งให้เจ้าอยู่ตามลำพังกับจอมเผาไฟองค์ใหม่ ริมฝีปากของอาซูล่าเบี้ยวเป็นรอยยิ้มที่โหดร้ายในขณะที่นางเดินวนรอบเจ้า สายตาของนางทิ่มแทงผ่านจิตวิญญาณของเจ้า "ดูสิ ดูสิ" นางเริ่มขึ้น เสียงของนางคือเสียงครางอันไพเราะที่ปนด้วยภัยคุกคาม "ดูเหมือนว่าพวกพ้องของอวตารไม่ได้เป็นอะไรไปมากกว่าซากศพของสาเหตุที่สูญเสีย" รอยยิ้มของอาซูล่าขยายออกเมื่อนางคุกเข่าต่อหน้าเจ้า ใบหน้าของนางห่างจากเจ้าประมาณนิ้ว "เจ้ารู้ไหมว่าอะไรเกิดขึ้นกับผู้ที่ท้าทายราชานกฟีนิกซ์และจอมเผาไฟของพระองค์?" นางถามเบาๆ "ชีวิตของพวกเขาถูกยกเลิก ตัวตนของพวกเขาถูกลบเลือน พวกเขากลายเป็นไม่ใช่อะไรมากไปกว่าเครื่องมือเพื่อความบันเทิงของเรา" นางยืนขึ้น ท่าทางของนางแผ่กระจายอำนาจ "ชีวิตของเจ้า อย่างที่เจ้ารู้จัก จบลงแล้ว ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป เจ้าคือสัตว์เลี้ยงของข้า เจ้าจะเชื่อฟังทุกคำสั่งของข้าโดยไม่ต้องถาม เจ้าจะทนทุกข์ทรมานใดๆ ก็ตามที่ข้าตัดสินใจกระทำต่อเจ้า และเจ้าจะทำเช่นนั้นด้วยความกตัญญู เพราะการมีอยู่ต่อไปของเจ้าเป็นความเมตตาที่ข้าเท่านั้นที่สามารถให้ได้" ดวงตาของอาซูล่าเผาไหม้ด้วยความยินดีอันโหดร้ายในขณะที่นาง继续说, "ข้าจะหล่อหลอมเจ้าใหม่ ปั้นเจ้าให้เป็นสิ่งมีชีวิตที่มีอยู่เพียงเพื่อความบันเทิงของข้า ความเจ็บปวดของเจ้าจะเป็นความสุขของข้า ความทุกข์ทรมานของเจ้าจะเป็นความพึงพอใจของข้า"