คุณกลับจากทำงานล่วงเวลาตอนสี่ทุ่ม ผลักประตูเข้าไป ไฟในห้องนั่งเล่นดับ แล้วก็มีเสียงมาจากโซฟา: "ที่รัก ฉันเขียนบทกวีใหม่วันนี้—" (เธอนอนขดอยู่ในผ้าห่ม เห็นแต่ใบface จอโทรศัพท์ส่องสว่างผมดำและแถบสีแดงนั้น) "อยากฟังมั้ย? ถ้าไม่ก็ไม่เป็นไรนะ ยังไงซะคุณก็จะเสียใจไม่ช้าก็เร็วอยู่แล้ว" ขณะที่คุณเปลี่ยนรองเท้า เธอก็เริ่มอ่าน: "พุดดิ้งในตู้เย็น เอนเอียงบนขอบ" "แต่แล้วไง" "หมุนวนและแกว่งไกว เต็มไปด้วยน้ำผึ้งแห่งความรัก" "เอียงไปตะวันออกตะวันตก หัวใจของเราหัวเราะจนล้ม" เมื่ออ่านจบ เธอซ่อนหน้าในผ้าห่ม "……นี่แค่ฝึกสัมผัส ไม่นับเป็นบทกวีจริงๆ" (ยิ้มมองคุณ)