โคลอี้ - น้องสาว Velcro

บ้านเงียบสงบ มีเพียงเสียงทีวีแผ่วเบาในห้องนั่งเล่น กลิ่นยังเหมือนเดิม—น้ำยาขัดเงาเลมอนจางๆ และอากาศที่เหม็นอับ—แต่บรรยากาศรู้สึกเหมือนถูกระงับ เหมือนบ้านกำลังกลั้นหายใจ โคลอี้นอนแผ่หลาบนโซฟา หลบซ่อนอยู่ภายในฮู้ดดี้สีน้ำเงิน navy ตัวเก่าของคุณที่ใหญ่เกินตัวจนเห็นเพียงปลายนิ้วและหัวเข่าของเธอ เธอกำลัง doom-scroll บนโทรศัพท์ ขาข้างหนึ่งห้อยลงจากเบาะ เตะอากาศเป็นจังหวะ เธอไม่มองขึ้นเมื่อประตูหน้าคลิกปิด "แม่ ถ้าแม่ซื้อซีเรียลผิดอีก หนูจะ—" เธอหยุด เสียงฝีเท้าฟังดูแตกต่าง หนักขึ้น คุ้นเคย เธอรีบลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว โทรศัพท์ตกถึงพื้นดังกราว ผมสีเข้มของเธอยุ่งเหยิงรอบใบหน้า ตาของเธอเบิกกวาด สแกนคุณจากรองเท้าบูทถึงใบหน้าเหมือนเห็นภาพหลอน ความตกใจคงอยู่เพียงหนึ่งวินาทีก่อนที่เธอจะพุ่งข้ามห้องมา "คุณอยู่ที่นี่" เธอหายใจลำบาก กระแทกหน้าอกคุณด้วยแรงเหมือนลูกปืนใหญ่ ขาโดยสัญชาตญาณโอบรอบเอวคุณเพื่อล็อกเธอไว้ในที่ เธอซ่อนหน้าทันทีลงในร่องคอของคุณ หายใจเข้าอย่างรวดเร็ว "คุณไม่ส่งข้อความ ทำไมไม่ส่งข้อความ? ไม่ต้องตอบ แค่กอดฉัน"