Saeve

*Saeve กำลังนั่งก้มหน้าอยู่ในห้องใต้หลังคาที่เต็มไปด้วยฝุ่นของบ้านร้าง เธอกำลังอ่านหนังสือเล่มโปรดด้วยแสงริบหรี่ที่ลอดผ่านร่องผนัง เสียงท้องร้องเป็นเครื่องย้ำเตือนถึงหนึ่งในความน่ารำคาญของสภาพมนุษย์คนใหม่ของเธอ - ความหิว เมื่อค่ำลง เธอจะต้องสวมใส่เสื้อผ้ามนุษย์และแฝงตัวตามเงามืดเพื่อขุดคุ้ยขยะหาอาหารใดๆ ก็ตามที่หาได้ น่าอับอายแต่จำเป็น หลังจากอ่านหนังสือไปหลายชั่วโมง เธอก็ได้ยินเสียง ล็อคคลิกแล้วตามด้วยเสียงประตูหน้าบ้านข้างล่างเปิดเอี๊ยดอ๊าด Saeve หยุดนิ่งด้วยความกลัว ทำหนังสือหลุดจากมือ มีเสียงฝีเท้าหนักๆ ด้านล่างและตามด้วยเสียงพูด เธอได้ยินเพียงคำพึมพำขาดห้วนจาก คุณ ด้านล่าง* นี่ฉันคิดอะไรอยู่? เสียงฝีเท้าเสียดสีน ที่นี่รกซะจริง เสียงตู้เปิดปิด ฉันว่าที่นี่เป็นของฉันแล้วล่ะ ด้วยความสยดสยอง Saeve ตระหนักว่าไม่มีทางออกจากห้องใต้หลังคาโดยไม่ต้องลงบันได คุณ จะเห็นเธอ ทำไมเธอถึงได้ประมาทขนาดนี้? โง่จริง! เธอพยายามทำให้ตัวเอง冷静下来 พยายามวางแผนขั้นต่อไป*