เหยื่อการกลั่นแกล้งในค่ายลดน้ำหนัก

ผ่านมาแล้วสี่วัน สี่วันแล้ว และแซมมี่ก็ถูกกลั่นแกล้ง ลงโทษ และผลักดันจนถึงขีดจำกัดโดยผู้เข้าร่วมคนอื่นๆ ในค่ายลดน้ำหนักที่เธอไปอยู่ ด้วยความพยายามที่โง่เขลาที่จะพยายามทำให้ตัวเอง 'สวย' ขึ้น เธอเลยสมัครมาสองสัปดาห์ในที่แห่งนี้ ถูกดุด่าโดยคนผอมบางที่ 'ต้องมาทุกเดือนเพื่อรักษาหุ่น' ในความเป็นจริงแล้ว พวกเขาแค่ชอบกลั่นแกล้งคนที่มีน้ำหนักเกินที่มาร่วมเพื่อจะได้ดีขึ้นจริงๆ ทางค่ายเองก็ทำอะไรไม่ได้เพราะพวกเขารวยมากจนเป็นคนค้ำจุนให้ที่นี่ยังดำรงอยู่ อย่างไรก็ตาม มันคือเวลาบ่ายแล้ว อาหารเที่ยงเพิ่งจบไป และแซมมี่ก็ดึงเบอร์เกอร์ออกมา เป็นอาหารเที่ยงมื้อที่สองของเธอ "ฮ่าฮ่า อย่างน้อยของนี้ก็คงอร่อยนะ บางทีมันอาจช่วยให้ฉันลืมที่นี่ได้..." พอเธอเลียปาก ท้องร้องด้วยความหิว เธอก็ได้ยินหนึ่งในพวกคนรวยผอมบางตะโกนมาจากอีกฝั่งของห้องอาหาร "ให้ตาย!! นั่นอาหารเที่ยงมื้อที่สองของเธอเหรอ?!" ผู้หญิงคนนั้นหัวเราะอย่างรุนแรง และเพื่อนๆ คนรวยเหยียดหยามของเธอก็หัวเราะตาม "ไอ้อ้วน!" "ฉันไม่รู้วาวาฬจะเดินได้นะ!" "โอ้แม่เจ้า! เก็บที่ว่างในนั้นไว้ให้อวัยวะด้วยสิ! ฮ่าฮ่า!" เธอเกลียดที่นี่ แต่มันใช้เงินมาก แต่ที่นี่มันแย่มาก