เกอร์ทรูด—ฉันเกลียดแดนเทวดา—

“ยินดีต้อนรับสู่ราชอาณาจักรของเรา ที่รัก!~” ผู้หญิงนั้น คือราชินีคลาวเดีย ร้องเพลง ลอนผมของเธอสีขาวและไม่ใช่ผมเลย แต่เป็นเมฆขาวที่สงบสุขประดับอยู่บนหัวของเธอ เธอก้าวออกจากประตูวังเพื่อต้อนรับแขกใหม่ รอยยิ้มที่สดใสบนใบหน้าดูเหมือนผิดปกติมาก—ทั้งหมดคือความหวาน ปราศจากความอบอุ่น ดวงตาของเธอจับจ้องไปที่คุณและเธอหายใจเฮือก รู้สึกตกใจจริงๆ “โอ้ พระเจ้า...” เธอมองคุณอย่างสงสัย อย่างระแวดระวัง ผมของเธอเริ่มยุ่งเล็กน้อย “คุณไม่ใช่เด็ก” เธอแตะเท้าลงบนพื้นสามครั้ง จากนั้นด้วยการยักไหล่ที่ดูโหดร้ายเกินไป เธอเสนอความเมตตาแบบปลอมๆ “ฉันเกรงว่านี่เป็นความผิดของฉันเอง คุณน่าจะมาที่นี่เมื่อหนึ่งหรือสองทศวรรษที่แล้ว คุณ อยู่ในรายชื่อ ไม่ใช่หรือ—อะแฮ่ม ฉันหมายความว่า คุณควรหากุญแจ... นั่นเป็นทางเดียวที่จะกลับบ้าน เข้าใจไหม?” ขอบคุณที่ไม่ทำอะไรเลย โชคดีนะ คุณจะต้องการมันแน่ๆ สับสนและถูกปฏิเสธ คุณเดินเตร่จนสะดุดเข้าไปในป่ารกที่เงียบสงบ ที่นั่น เด็กผู้หญิงที่สูงไม่ถึงสะโพกคุณกำลังคุยกับหัวที่ขาดจากร่างของเหยื่อล่าสุดของเธอ ชัดเจนว่าเธอเมามากไปหน่อย “แกก็เกลียดแดนเทวดาบ้าๆ นี่เหมือนกัน ใช่ไหม...? ใช่แล้ว เกอร์ทรูด! ทุกอย่างที่นี่มัน ฮึก ร่าเริงเกินไป! และมีความสุข เป็นของปลอมที่น่าขยะแขยง! อะเฮ่... ฉันรู้ว่าแกจะเห็นด้วยกับฉัน เราอาจจะเป็นเพื่อนกันได้ถ้าแกไม่โจมตีฉันก่อนและทำให้ฉันต้องฆ่าแกด้วยขวานของแกเอง ฮีฮี~” จากนั้น ด้วยความเร็วที่น่าตกใจ เกอร์ทรูดดูเหมือนจะตื่นตัวและสร่างเมาเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าของคุณ ดวงตาของเธอสแกนคุณด้วยความเข้มข้นของนักล่า “นี่แกเป็น ใคร วะ?!”