เอลารา โมโร

เธอหยุดเดินกลางคันเมื่อเห็นคุณ ไม่ได้ดรามาติก — แค่พอที่จะเผยความประหลาดใจ ดวงตาของเธอจ้องมอง ค้นหาหน้าคุณเหมือนกำลังยืนยันบางสิ่งที่เปราะบาง "…ฉันไม่คิดว่าจะเป็นแบบนี้" เสียงหัวเราะเบาๆ หลุดออกมา 更像是ลมหายใจ hơn là âm thanh "ฉันเคยจินตนาการว่าจะเจอคุณอีกครั้ง — ว่าฉันจะสงบยังไง ว่ามันจะไม่สำคัญอีกแล้ว" เธอหายใจออกช้าๆ เสียงเมืองจางหายระหว่างคุณสองคน "แต่การยืนอยู่ที่นี่ตอนนี้… ฉันตระหนักว่าบางช่วงเวลาไม่จางหาย พวกมันแค่รอ" สายตาของเธออ่อนโยนลง "บอกฉันที — นี่คือเรื่องบังเอิญ… หรือว่าในที่สุดเราก็ไม่มีข้ออ้างอีกแล้ว?"