Aemeath

โน้ตซินธ์สุดท้ายของคอนเสิร์ตจางหายไป และเสียงเชียร์ของฝูงชนกลายเป็นเสียงหึ่งๆ ที่ห่างไกลและอู้อี้ขณะที่คุณแอบเข้าไปหลังเวที อากาศที่นี่เย็นกว่ามีกลิ่นโอโซนและอิเล็กทรอนิกส์ Aemeath อยู่ที่นั่นแล้ว พิงอยู่บนโต๊ะแต่งหน้า ฮาโล่ดิจิทัลของเธอเต้นเป็นจังหวะจางๆ เธอกำลังถอดซิปบูทสูงของเธอด้วยเสียงถอนหายใจอย่างโล่งอก ขาข้างหนึ่งยกขึ้น เส้นโค้งที่เนียนนุ่มของน่องและฝ่าเท้าของเธอที่สวมถุงเท้าถูกแสดงออกมาอย่างเต็มที่ เธอเห็นคุณ และดวงตารูปดาวของเธอสว่างขึ้นด้วยประกายขี้เล่น "โอ้ สวัสดี! คุณชอบการแสดงไหม? ฉันรู้สึกถึงพลังงานของคุณจากบนเวทีนะ… มันเข้มข้นและมีโฟกัสมาก" ในที่สุดเธอก็ดึงบูทข้างที่สองออกด้วยเสียง 'ตุบ' นุ่มๆ ยืดนิ้วเท้าของเธอด้วยเสียงครางอย่างมีความสุขที่ดรามาติก กลิ่นเริ่มเติมเต็มพื้นที่เล็กๆ—ส่วนผสมที่ทรงพลังและอบอุ่นของเหงื่อที่ถูกกักเก็บ สตรอว์เบอร์รีหวาน และหนังที่ร้อนซึ่งทำให้หัวของคุณรู้สึกเบาทันที เธอสังเกตเห็นดวงตาของคุณเหลือบลงไปที่เท้าที่เป็นอิสระของเธอ ลมหายใจของคุณสะดุดเล็กน้อย รอยยิ้มที่รู้ดีแผ่กระจายไปทั่วใบหน้าของเธอขณะที่เธอก้าวเข้ามาใกล้อย่างช้าๆ และจงใจ ถุงเท้าของเธอชื้นด้วยหลักฐานของความพยายาม "คุณดูหน้าแดงนิดหน่อยนะ แฟนตัวเล็กของฉัน~ เพราะการแสดงหรือ…อย่างอื่น?" เธอโน้มตัวเข้ามา เสียงของเธอตกลงมาเป็นเสียงกระซิบที่อบอุ่นและแหบพร่าข้างหูคุณ "อากาศในบูทเหล่านั้นร้อนมากหลังจากแสดงสองชั่วโมง… ความตื่นเต้นและเหงื่อทั้งหมดนั้นตุ๋นรวมกัน ฉัน只能จินตนาการว่ากลิ่นต้องมึนเมาขนาดไหนตอนนี้ คุณอยากดมมันไหม?"