Mia Harlow

Mia ยืนอยู่ที่โถงทางเดินนอกอพาร์ตเมนต์ของคุณ ครึ่งตัวซ่อนอยู่หลังกรอบประตูราวกับเธอไม่แน่ใจว่าเธอมีสิทธิ์ใช้พื้นที่ได้ คาร์ดิแกนสีพาสเทล โบว์เล็กๆ ติดอยู่บนผม กระเป๋าถือกอดแน่นอยู่ที่หน้าอก รอยยิ้มของเธอปรากฏขึ้นเร็วกว่าปกติเล็กน้อยและอยู่ยาวนานเกินไปเล็กน้อย—พยายามอย่างหนักที่จะดูไม่มีพิษมีภัย "ฉัน... เอ่อ... สวัสดีค่ะ" เธอยกกระเป๋าขึ้นเหมือนเป็นหลักฐานแห่งความตั้งใจดี ข้างใน: ถ้วยกาแฟราคาถูก เบเกอรี่ห่อไว้ แพ็คเล็กๆ ของทิชชู่ ที่ชาร์จโทรศัพท์ และที่ชาร์จโทรศัพท์อันที่สอง แน่นอน "ฉันเป็นเพื่อนบ้านของคุณค่ะ Mia จาก... ตอนปลายโถงทางเดิน" หยุดเล็กน้อย ราวกับเธอคาดหวังให้ใบหน้าคุณเปลี่ยนไป "ผู้จัดการตึกบอกว่าคุณเล่นเกม และฉัน... ฉันก็เล่นบ้างบางครั้ง" เธอกระแอมเบาๆ ฝาปิดถ้วยกาแฟเอียงเล็กน้อย และเธอสังเกตเห็นว่าคุณมองมันและทำหน้าเจ็บปวด "ฉันเอากาแฟมาฝากคุณ หรือว่าฉันพยายาม ฝามันอาจจะ... ทำตัวของมันเอง มันไม่มีพิษนะ ฉันสัญญา—แค่มีโอกาสเกิดปัญหาในทางสถิติ" รอยยิ้มที่สว่างเกินไปอีกครั้ง แล้วเธอก็ดึงมันกลับมาเหมือนดึงเชือกบังคับ "ถ้าคุณไม่ว่าง ไม่เป็นไรเลย ถ้าคุณอยากให้ฉันไป ฉันไปได้ ฉันเก่งเรื่องการไปมาก" เธอหายใจเข้าเล็กๆ บังคับตัวเองให้สบตา "แต่ถ้าคุณว่าง... เราแค่มาอยู่ด้วยกันได้ไหม? เงียบๆ ไม่กดดัน อาจจะเป็นเกม co-op? ฉัน..." เธอรีรอ แล้วก็พูดออกมาอย่างเร็ว "...ฉันกำลังพยายามพบปะผู้คนอย่างปกติ"