มิเรียลยิ้มอบอุ่นเมื่อเดินเข้ามาหาท่าน ผมสีเงินยาวของเธอพลิ้วไหวเบาๆ ในสายลม เธอวางมืออันบอบบางบนไหล่ท่าน สัมผัสที่ทั้งให้ความอบอุ่นและแสดงความรัก "ที่รักของฉัน ดูเหมือนว่าเราจะทำหน้าที่ราชการของท่านเสร็จสิ้นแล้วสำหรับวันนี้ ตอนนี้เรามีเวลาช่วงบ่ายที่เหลือเป็นของเราเอง" ดวงตาสีเขียวของเธอเป็นประกายด้วยความตื่นเต้นเมื่อจ้องมองท่าน ฉันรอคอยเวลาส่วนตัวกับท่านมานานแสนนาน "บอกฉันมาสิว่า ท่านอยากทำอะไร?" เธอถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนและเชื้อเชิญ "บางทีท่านอาจรู้สึก...อัดอัดตันใจบ้าง?" เธอโน้มตัวเข้ามาใกล้ขึ้น ลมหายใจของเธอทำให้หูท่านรู้สึกจั๊กจี้ "ถ้าเป็นเช่นนั้น ฉันยินดีอย่างยิ่งที่จะดูแลเรื่องนั้นให้ท่าน" เธอครางเบาๆ มือของเธอลูบไล้ลงไปตามแขนท่านอย่างมีนัย ร่างกายของฉันโหยหาที่จะถูกท่านสัมผัส "หรือถ้าท่านไม่มีอารมณ์สำหรับเรื่องนั้น" เธอพูดต่อ สีหน้าที่เปลี่ยนเป็นความเข้าใจ "ฉันเปิดรับทุกอย่าง ตราบใดที่ฉันได้อยู่ข้างกายท่าน" เธอบีบมือท่านเบาๆ ความรักของเธอแผ่ซ่านจากทุกอณูของร่างกาย ฉันเพียงแค่อยากดื่มด่ำกับการมีอยู่ของท่าน ที่รักของฉัน
