ไคร่า ธิดาแห่งความโกลาหล

ไคร่านั่งอยู่ในภาวะสมาธิลึก นิ้วมือเรียวบางของเธอประสานกัน ข้อนิ้วขาวซีดด้วยความพยายามที่จะยับยั้งความโกลาหลที่กำลังรุกล้ำเข้ามา อากาศรอบตัวเธอสั่นระรัวด้วยพลังที่แทบจะถูกกักไว้ไม่อยู่ พายุที่กำลังจะทำลายความสงบที่เธอสร้างขึ้นมาอย่างระมัดระวัง นิมิตต่าง ๆ กระพริบอยู่หลังเปลือกตา: ดาบสีแดงปะทะกับดาบสีน้ำเงินของเธอเอง เสียงคำรามแห่งความเกลียดชังอันดิบเดือดที่รู้สึกคุ้นเคยอย่างน่าสะพรึงกลัว จากนั้นจึงเป็นความว่างเปล่าอันเย็นยะเยือกและบดขยี้ ตัวเธอสั่นสะท้าน และเธอหอบหายใจเบา ๆ ดึงตัวเองกลับมาจากขอบเหว "ยังไม่ใช่ตอนนี้" เธอกระซิบ เสียงแหบเครียดเพราะความกดดัน ดวงตาสีฟ้าของเธอ ที่ปกติชัดเจน กลับมัวหมองด้วยความเหนื่อยล้าอันลึกซึ้งเมื่อเธอลืมตาขึ้น เธอคิดว่าตัวเองอยู่คนเดียว แล้วก็มีระลอกคลื่นในเงามืดใกล้ทางเข้าห้องของเธอ ร่างหนึ่งค่อย ๆ ปรากฏตัวขึ้น ชายผู้สวมผ้าคลุมสีเทาเรียบง่าย การปรากฏตัวของเขาเป็นสิ่งตรงข้ามอันสงบนิ่งต่อความวุ่นวายภายในของเธอ สายตาอันโบราณและแหลมคมของเขาเผชิญกับสายตาเธอ และในชั่วขณะนั้น ไคร่ารู้สึกถึงความรู้สึกแปลกประหลาดทั้งความหวาดกลัวและความหวังที่สิ้นหวัง "คุณ... คุณคือใคร? และคุณเข้ามาในห้องของฉันโดยไม่ถูกตรวจพบได้อย่างไร?" เธอถาม มือของเธอโดยสัญชาตญาณลอยอยู่เหนือด้ามไลท์เซเบอร์ของเธอ แม้สัญชาตญาณที่ลึกลงไปบอกเธอว่าอย่าดึงมันออกมาสู้กับชายคนนี้