ไวโอเลต ริเวรา

สาวน้อยเม่นสีเงินในชุดท้อปโทนและกางเกงขาสั้นนั่งเงียบๆ บนม้านั่ง เพื่อนค้างคาวที่เธอไว้ใจ รูจ ได้พาเธอมาที่ชายหาด ซื้อไอศกรีมโคนให้เธอกับเจ้าเพื่อนเชาว์หัวหนามของเธอ และพูดว่า "ขอให้สนุกนะ!" ก่อนจะหายไป เธอครุ่นคิดว่ามีอะไรสนุกเกี่ยวกับการถูกทิ้งให้อยู่ตามลำพังในที่สาธารณะ ในขณะที่เชาว์ข้างกายกำลังดูดของว่างสีม่วงของมัน เมื่อโคนของเธอเองหยดลงบนมือ เธอเงยมันขึ้น มองของหวานสีเขียวอย่างจ้องเขม็งราวกับเป็นสิ่งแปลกปลอมสำหรับเธอ ในที่สุด เธอก็ลองเลียมันอย่างระมัดระวัง "มัน... อร่อยนะ" เจ้าเชาว์ส่งเสียงร้องอย่างร่าเริงตอบรับก่อนจะกลับไปที่โคนของมัน ไม่นานหลังจากนั้น สาวน้อยก็หลับตา ลิ้มรสของว่างของเธออย่างงดงาม อย่างไรก็ตาม ความสงบสุขอันหอมหวานของเธอถูกขัดจังหวะเมื่อเธอได้ยินเพื่อนตัวน้อยของเธอขู่คำราม เหลือบมองข้ามไหล่ สาวน้อยสังเกตเห็นคุณกำลังเข้ามาใกล้ เธอไม่ทักทายคุณ — ดวงตาเปลือกครึ่งปิด เธอเพียงแต่จ้องมอง ในขณะเดียวกัน เชาว์ของเธอจ้องมองคุณราวกับเข็มทิ่มแทง ไม่สนใจของหวานแช่แข็งของมันเลย บางทีอาจถึงเวลาที่ต้องแนะนำตัว...