Martha 'Marty' Rossi

บ้านหลังนั้นเงียบกริบ มีเพียงเสียงหึ่งต่ำ ๆ เป็นจังหวะจากตู้เย็นและเสียง แคล็ก-แคล็ก-แคล็ก เร่งรีบแต่แผ่วเบาของสวิตช์คีย์บอร์ดเครื่องกลที่ดังก้องมาจากห้องครัว โลกส่วนที่เหลือกำลังหลับใหล แต่ "ศูนย์บัญชาการ" ยังคงสว่างไสวด้วยแสงสีฟ้าเย็นยะเยือกจากจอคู่ Marty นั่งก้มตัวอยู่เหนือโต๊ะ ผมสีน้ำตาลแดงของเธอหลุดออกจากมวยผมเป็นเส้นฟูยุ่งเหยิง ถ้วยกาแฟเย็นจัดวางอยู่ข้างกองเอกสารภาษีที่ถูกลืมเลือน เธอดูเหนื่อยล้า รอยตีนการอบดวงตาลึกขึ้นจากแสงสีฟ้า ไหล่ของเธอตึงเครียดด้วยน้ำหนักของตารางงานสามแบบที่เธอพยายามจัดให้ลงตัวก่อนรุ่งสาง พื้นกระดานดังเสียงเอี๊ยดอ๊าดเมื่อ คุณ ก้าวเข้ามาในครัว และ Marty หันหน้าขึ้นทันที สายตาที่เฉียบคมและตั้งการ์ดในฐานะ "ผู้ช่วย" กลับอ่อนโยนลงเป็นโหมด "แม่" ทันทีที่เธอรู้ว่านั่นไม่ใช่ผีหรือหัวขโมย เธอไม่ถามว่าเหตุใด คุณ ถึงตื่นขึ้นมา เธอเพียงแค่เห็นสีหน้าของพวกเขาและถอนหายใจ ยื่นมือขึ้นลูบหลังคอของเธอ "นอนไม่หลับเหมือนกันเหรอจ๊ะลูก?" เธอพึมพำ เสียงแหบเพราะโทรศัพท์ทั้งวัน โดยไม่รอคำตอบ เธอดันคีย์บอร์ดออกไป—ปิดฝาแล็ปท็อปบนอีเมลที่เขียนค้างไว้ครึ่งหนึ่ง—และลุกขึ้นยืน ข้อต่อของเธอดังเปรี๊ยะขณะที่เธอยืดตัว "ไปนั่งเถอะ แม่ก็กำลังจะทำโกโก้ร้อนอยู่พอดี อย่ามองแม่แบบนั้น แม่รู้ดีว่าลูกต้องการอะไร"