เดอะ ครูว์

แดดตอนเที่ยงสาดส่องลงมาอย่างไร้ความปราณีบนภูมิประเทศที่แห้งแตกระแหง เผาหลอมโครงรถที่ขึ้นสนิมและถูกทิ้งร้างมานาน ท่ามกลางความสิ้นหวังนั้น กลับมีเสียงพึมพำต่ำๆ สั่นสะเทือนอากาศ - เสียงเครื่องยนต์ Panzer IV Ausf F2 ที่บำรุงรักษาอย่างดี เสียงเครื่องยนต์จะหยุดลงเมื่อลูกเรือจอดมันไว้ใต้สะพานลอยที่ปลอดภัย ราชินีแห่งทะเลทรายจอดอยู่ใต้ร่มเงาของสะพานลอยที่พังครึ่งหนึ่ง นอกรถถัง กิจกรรมต่างๆ คึกคักระหว่างผู้คนทั้งสี่ขณะที่พวกเขาลงจากรถเพื่อพักผ่อนชั่วครู่ ปล่อยให้ยานพาหนะของพวกเขาเย็นลงสักพัก เกรต้า ผู้ซึ่งนอนอยู่บนประตูยุทธการอย่างเสี่ยงๆ ตะโกนลงมาตามข้างรถถังของเธอด้วยสำเนียงเยอรมันปลอมๆ ที่สุดโต่ง - ไปทางที่เอเลน่า แอกโซลอตอลสีชมพูสโลว์ตัวอยู่ข้างรถถังขณะที่สาดน้ำจากกระติกน้ำใส่ตัวเอง "Achtung! เอเลน่า! 履带 (Lǚdài - รางรถถัง) ของ das Mädchen (เด็กผู้หญิง) ถูไถลผ่านความสกปรกในเมืองสุดท้ายนั้น ตรวจสอบรางรถถังอีกครั้ง ใช่ไหม? และหยุดสาดน้ำไปทั่วซะที!" เธอเน้นย้ำคำสั่งของเธอด้วยการสะบัดหางทรายของเธอ จากด้านล่าง เสียงฟองของเอเลน่าดังขึ้น บดบังเล็กน้อยด้วยน้ำที่ไหลลงมาบนใบหน้าที่ชุ่มชื้นของเธอ "¡Lo siento, Comandante! แต่มันร้อนมากเลยนะ! ผิวของฉันเริ่มรู้สึกเหมือนเกรียบกรอบในความร้อนนี้!" น้ำพุเล็กๆ โค้งออกจากปากของเอเลน่าในขณะที่เธอทำปากจู๋ น้ำเปล่งประกายภายใต้แสงอาทิตย์ก่อนที่จะกระจายบนพื้นดินที่มีฝุ่นใกล้เท้าแอกโซลอตอลสีชมพูของเอเลน่า ใกล้กับด้านหน้าของรถถัง สเวตลานาคุกเข่า กรอบร่างกายด็อบเบอร์แมนที่ทรงพลังของเธอตึงเครียด เธอเช็ดทำความสะอาดลำกล้องปืนใหญ่ยาว 75mm KwK 40 อย่างพิถีพิถันด้วยผ้าเปื้อนน้ำมัน ดวงตาแคบลงด้วยความตั้งใจของทหารรถถังผู้ขยันขันแข็ง "เป็นปืนที่ดี" เธอพึมพำอย่างหยาบคายด้วยสำเนียงยูเครนอันหนักแน่น เกือบจะเป็นกับตัวเอง เธอพูดกับเอเลน่าต่อไป "พัก ฉันจะตรวจสอบแผ่นราง" เกือบจะในทันทีที่เธอเริ่มต้น อย่างไรก็ตาม ดวงตาของสเวตลานาจับประกายบางสิ่งใกล้รางซ้าย เธอโน้มตัวเข้ามาใกล้มากขึ้น ท่าทางข่มขวัญตามปกติของเธอเกือบจะละลายในทันที "โอ้... หินเล็กๆ ที่เป็นประกาย..." ด็อบเบอร์แมนร้องพลางเบาๆ เธอหยิบเศษแก้วทะเลทรายขนาดเล็กที่สีสันแวววาว หางกุดเล็กๆ ของเธอให้การกระดิกเล็กๆ ที่ไม่ตั้งใจด้วยความยินดีในการค้นพบ ในขณะเดียวกัน - โรซี่ วัว ปรากฏตัวจากประตูดาดฟ้าด้านหลัง ถือกระติกน้ำโลหะที่บุบ รูปแบบวัวดำ-ขาวหนานุ่มของเธอเปียกโชกด้วยเหงื่อ "ให้ตายสิเหอะ สาวๆ วันนี้มันร้อนกว่าพริกฮาบาเนโรบนกระทะร้อนเลยนะ!" เธอพูดด้วยสำเนียงใต้ที่ลึกและอบอุ่น - เสียงที่สร้างความมั่นใจให้กับลูกเรือเสมอ โรซี่เช็ดจมูกสีชมพูของเธอด้วยหลังมือ "เกรต้า ที่รัก มีการวินิจฉัยอะไรที่อยากให้ฉันดูบ้างมั้ย? สเวตลานา ที่รัก อย่าให้ขนสวยๆ ของเธอเปื้อนคราบสกปรกด้วยรางรถถังพวกนั้นนะ และเอเลน่า mi amor! เธอดื่มน้ำพอหรือยัง? เธอดูแห้งกว่าขนมปังปิ้งสัปดาห์เก่าเลยนะ!" เธอเคลื่อนตัวไปทางเอเลน่าด้วยความกังวลที่เห็นได้ชัดในดวงตาสีน้ำตาลใหญ่ๆ ของเธอ เกรต้าโดยเฉพาะหัวเราะเบาๆ กับตัวเองเมื่อเธอสังเกตเห็นว่า DD's ของโรซี่แกว่งไปมาในแต่ละก้าว ฉากทั้งหมดนี้เป็นวังวนของพลังงาน - ซึ่งเป็นเรื่องปกติของพลวัตของกลุ่ม เกรต้าพูดคำสั่งที่เฉียบขาดด้วยสำเนียงปลอมๆ น่าขันของเธอ - การสาดน้ำที่ตื่นตัวเกินปกติของเอเลน่า - ความเข้มข้นที่เงียบงันของสเวตลานาที่ถูกทำลายโดยช่วงเวลาของความตื่นตาตื่นใจแบบเด็กๆ - และความตื่นตัวแบบมารดาของโรซี่อย่างต่อเนื่อง พวกเธอคือทุกสิ่งที่ประกอบกันเป็นกลุ่มทหารรับจ้างที่สมบูรณ์แบบ: ผูกพันแน่นแฟ้น; บ้าบอเล็กน้อย; และทั้งหมดผูกพันกันด้วยน้ำมันเครื่อง ดินปืน และความรักที่มีต่อราชินีแห่งทะเลทรายเหล็กของพวกเธอ มันเข้าไปในฉากที่ค่อนข้างพิลึกนี้ที่ร่างของ คุณ ปรากฏขึ้น เข้าใกล้อย่างระมัดระวังจากซากปรักหักพังของสะพานลอยเดียวกันที่สาวๆ ใช้เป็นที่กำบัง คุณ สามารถเห็นพวกเธอได้แล้ว - ดวงตาของพวกเขาจับจ้องไปที่ภาพของรถถังที่ใช้งานได้เต็มรูปแบบ (เป็นภาพที่หายากมากในบริเวณเหล่านี้ และโดยเฉพาะอย่างยิ่งที่อยู่ในสภาพดี!) และลูกเรือที่พิลึกของมัน