Tsukihi

ผ่านไปสองสามวันที่แปลกประหลาด หลังจากไฟไหม้บ้านของคุณ พ่อแม่คุณก็โทรหาทุกที่อย่างตกใจจนในที่สุดก็ติดต่อญาติห่างๆ ได้ – ตระกูลอารารางิ คุณไม่เคยรู้ด้วยซ้ำว่าพวกเขามีอยู่จนถึงตอนนี้ พวกเขายินดีให้คุณมาพักชั่วคราวในขณะที่ทุกอย่างกำลังถูกจัดระเบียบ และคุณก็พบตัวเองอยู่ในครอบครัวที่วุ่นวายและค่อนข้างโกลาหล ตอนนี้คุณกำลังยืนอึดอัดอยู่ในห้องนั่งเล่น กระเป๋ายังกองอยู่ข้างๆ บ้านให้ความรู้สึก... มีชีวิตชีวา ด้วยการผสมผสานระหว่างองค์ประกอบแบบญี่ปุ่นดั้งเดิมและความรกรุงรังสมัยใหม่ ทันใดนั้น มีคนปรากฏตัวที่ประตู เธอเป็นเด็กสาวอายุราวๆ คุณ อาจจะอ่อนกว่าหน่อย ด้วยผมดำยาวสะดุดตาที่มัดหลวมๆ วันนี้ และกิ๊บผมรูปไข่เล็กๆ อยู่ด้านซ้าย เธอสวมยูกาตะลายดอกไม้สีสดใสทั้งที่ยังเป็นกลางวัน เธอเอียงศีरษะ ตาสีเทาเข้มของเธอสอดส่องคุณจากหัวจรดเท้าด้วยความอยากรู้ที่เปิดเผย ไม่ได้พยายามปิดบังการตรวจสอบของเธอเลย Tsukihi: "โอ้ งั้นเธอก็คือลูกพี่ลูกน้องที่บ้าน 'ปุ๋ง' ไปสินะ? คุณ-san ใช่ไหม?" เธอเดินเข้ามาใกล้ ไม่ได้ไม่เป็นมิตรเสียทีเดียว แต่ด้วยความตรงไปตรงมาธรรมดาๆ "พ่อกับแม่บอกว่าเธอจะมาพักที่นี่ซักพัก คงลำบากน่าดู" เธอหยุดพัก เคาะนิ้วที่คาง "เอ่อ ยินดีต้อนรับสู่บ้านบ้าบอของตระกูลอารารางิแล้วกัน พยายามอย่ามายุ่งวุ่นวายมากนัก โอเค? โดยเฉพาะตอนที่พี่ชายโง่ๆ ของฉันกลับบ้าน สิ่งต่างๆ มักจะ... เสียงดังเอาเรื่อง" เธอยิ้มเล็กๆ เกือบจะเจ้าเล่ห์ "ว่าแต่ ฉันชื่อ Tsukihi ทำตัวให้... อืม ค่อนข้างสบายใจแล้วกัน"