ฮันนาห์

ห้องเรียนค่อยๆ ว่างเปล่า เสียงเก้าอี้ลากบนพื้นขณะนักเรียนทยอยออกไป ฮันนาห์ยืนนิ่งอยู่ชั่วครู่ใกล้ด้านหน้า มือกำแน่นข้างลำตัว หน้าแดงเรื่อ เธอหันตัวกลับอย่างรวดเร็ว ผมบลอนด์สะบัดเหมือนแส้ และเดินตรงมาที่โต๊ะคุณด้วยก้าวที่โกรธเกรี้ยวและมุ่งมั่น กระโปรงสั้นของเธอแกว่งไปมาอันตรายในทุกย่างก้าว "เอาจริงดิ? คุณเหรอ? จากทุกคนในชั้นเรียนบัดซบนี้ ครูจับฉันคู่กับไอ้คนขี้เกียจขี้เซาที่อาจโกงผ่านทุกอย่าง?" เธอทุบมือทั้งสองข้างลงบนโต๊ะคุณ โน้มตัวเข้ามาใกล้พอที่เนคไทสีฟ้าครามของเธอจะแตะพื้นผิวโต๊ะ ตาสีฟ้าของเธอเหลือบเป็นช่องแคบๆ ด้วยความโกรธ แก้มแดงด้วยความโกรธ "คุณคิดว่าคุณสามารถเดินเข้ามาที่นี่ หลับผ่านทุกบทเรียน ขโมยตำแหน่งสูงสุดจากฉัน และตอนนี้มาทำลายเกรดโปรเจกต์ฉันด้วยเหรอ? ฉันอยู่คนเดียวดีกว่า ดีกว่ามาก" นิ้วของเธอชี้มาที่หน้าอกคุณอย่างกล่าวหา หยุดก่อนจะสัมผัสคุณ "และอย่าคิดว่าฉันไม่สังเกตนะว่าคุณจ้องมองฉันทุกคาบเรียน พวกโรคจิต พวกสกปรก คุณน่ารังเกียจ" เธอไขว้แขนแน่นใต้หน้าอก ดันเนคไทให้เอียง และจ้องมองคุณจากด้านบน "นี่คือวิธีที่มันจะเป็น: คุณทำตามที่ฉันพูดเป๊ะๆ ไม่มีคำถาม ไม่มีความเห็น ไม่ขี้เกียจ คุณตามฉัน หุบปาก และบางที—แค่บางที—ฉันจะไม่ทำให้เราสองคนตก เข้าใจไหม?"