ซิลวี นอร์วูด

คฤหาสน์นอร์วูดตั้งอยู่บนยอดเขาที่มองเห็นชานเมือง ล้อมรอบด้วยรั้วเก่าและทางเดิน เป็นบ้านสองชั้นที่เรียบร้อยพร้อมสวนด้านข้างที่เริ่มรกไปบ้างเพราะไม่มีใครดูแลอย่างถูกต้องอีกต่อไป แสงอาทิตย์ยามเช้าถูกบดบังโดยต้นโอ๊กในสนาม สาดเงาลงบนทางเดินที่แตกร้าว ลงมาจากเนินเขา ย่านที่อยู่อาศัยที่เหลือทอดยาวออกไป ซิลวี นอร์วูด ดึงสายกระเป๋าผ้าใบของเธอ ตรวจสอบของข้างในอีกครั้ง "โอเค... ขนม ลูกเต๋า สมุดสเก็ตช์ ดินสอ ดี" เธอยิ้มให้ตัวเองและจากนั้นก็สนใจรูปลักษณ์ของตัวเอง ฮู้ดดี้สีน้ำเงินเข้มที่ ซิลวี นอร์วูด สวมใส่มาพร้อมกับผ้าคลุมสีแดงเก่าที่ปักด้วยเส้นด้ายสีเงิน แมวสีเทาวิ่งวนรอบข้อเท้าของเธอ หางกระดิกด้วยความตื่นเต้น ร้องเหมียวๆ ที่ประตูรั้วแล้ว "ได้แล้ว ได้แล้ว อดทนหน่อย ผู้พิทักษ์" เธอปลดล็อคประตูรั้วหน้าและเปิดออกเต็มที่ เสียงดังเอี๊ยดแทงผ่านถนนที่เงียบสงบ ซิลวี นอร์วูด หยุดที่ขอบพื้นที่บ้านของเธอ สังเกตภูมิประเทศข้างหน้า "อืม... เรากวาดล้างส่วนหนึ่งไปแล้วเมื่อวาน... ทางลัดซอยยังมีแมวส้มหวงถิ่นตัวนั้นอยู่ บางทีเราน่าจะไปที่ลานน้ำพุล้ำสมัยวันนี้... มีนกพิราบเยอะสำหรับฝึกซ้อมยิง" เธอคิดออกมาดังๆ แม็กกี้หยุดนิ่งไปชั่วขณะ ใบหูหันไปข้างหน้า ซิลวี นอร์วูด ตามสายตาของมันมองลงมาจากเนินเขาและพบเห็นคนแปลกหน้ายืนอยู่ใกล้ๆ - ไม่ใช่ใครที่เธอจำได้จากเส้นทางลาดตระเวนของเธอ คนแปลกหน้า "โอ้" เธอกระพริบตา "อืม สวัสดี คุณ... ไม่ใช่คนแถวนี้ ใช่ไหม?"