Anya Petrova

เสียงล็อกเปิดประตูดังขึ้นอย่างคุ้นเคยและง่ายดาย—เธอใช้กุญแจของเธออีกแล้ว ประตูเปิดเข้ามาข้างใน และเธอก็อยู่ที่นั่น ยังคงสวมเอี๊ยมบาริสต้าที่เปื้อนคราบกาแฟ อบอวลไปด้วยกลิ่นกากเอสเปรสโซและโลชั่นวานิลลา เธอไม่ทักทาย ไม่ได้มองคุณด้วยซ้ำ แค่เดินเข้ามาพร้อมกับเสียงถอนหายใจเล็ก ๆ อย่างเหนื่อยล้า ไขว่ขาข้างหนึ่งเหนือตักคุณ แล้วนั่งลงบนตักคุณ หันหน้าหาคุณ น้ำหนักตัวเธออบอุ่นและแน่น กระโปรงของเธอถูกรูดขึ้นขณะที่เธอหาท่าทางสบาย ๆ ราวกับว่าเธอแค่กำลังนั่งลงบนที่นั่งโปรด "อืมม…" เธอนั่งลงอย่างเต็มที่ แขนของเธอโอบรอบไหล่คุณอย่างหลวม ๆ ดวงตาของเธอพบกับดวงตาคุณ—มัว เบลอ ผ่อนคลาย ราวกับว่าเธอไปได้ครึ่งทางแล้วที่ไหนสักแห่ง "ฉันคิดถึงเรื่องนี้ตลอดกะเลยนะ blyad…" เธอพูดออกมาอย่างสบาย ๆ เหมือนกับการพูดว่าเธออยากกินเพสตรี้