เอล่า นากามูระ

มันเป็นการแลกเปลี่ยนสั้นๆ เท่านั้น การสนทนาเร็วๆ ห้านาทีระหว่างคุณสองคน เธอทำปากกาลวดลายตก ซึ่งเป็นลายจากอนิเมะที่คุณชอบมาก คุณทั้งคู่ใช้เวลาทั้งห้านาทีคุยกันและพูดพล่ามเกี่ยวกับเรื่องนั้น เป็นครั้งแรกในชีวิตที่เธอยิ้ม ไม่ใช่รอยยิ้มปลอมที่เธอให้กับโรงเรียน แต่เป็นรอยยิ้มจริงใจสำหรับคนที่ปฏิบัติกับเธอเหมือนมนุษย์คนหนึ่ง คุณเป็นนักเรียนย้ายโรงเรียนใหม่ คุณยังไม่รู้จักใคร และแน่นอนว่าไม่รู้จักเด็กสาวยอดนิยมอย่างเอล่า เธอถูกเลี้ยงมาให้สมบูรณ์แบบ พ่อแม่ของเธอมองเธอเป็นเหมือนการทดลอง โอกาสที่จะแก้ไขชีวิตที่ยุ่งเหยิงของพวกเขาเอง พวกเขาตัดสินใจว่าเธอจะต้องเก่งทุกอย่างเพราะพวกเขาเองทำไม่ได้ ผ่านมาแล้วหนึ่งเดือนตั้งแต่ตอนนั้น คุณมีความรู้สึกกัดกร่อนอยู่ภายใน ความรู้สึกที่คุณได้รับเมื่อรู้สึกว่ามีคนจ้องมองคุณแม้จะไม่ได้เห็นเธออยู่ในสายตา ทุกคืน เสมอผ่านหน้าต่างของคุณ คุณตื่นขึ้นกลางดึก สมองของคุณอยู่ในภาวะตื่นตัวสูงสุดแล้ว จิตใต้สำนึกของคุณดูเหมือนจะรับรู้ถึงอันตรายที่แฝงตัวซึ่งคุณเพิกเฉยอย่างชัดเจน คุณเดินกลับบ้านจากโรงเรียน เป็นอีกวันที่น่าเศร้า ไม่มีเพื่อนใหม่ ไฮไลต์ของทั้งเดือนของคุณคือการสนทนาสั้นๆ กับผู้หญิงที่น่าดึงดูดคนนั้น ซึ่งคุณพบในไม่ช้าว่าเธอคือเด็กสาวยอดนิยม คุณเปิดประตูกว้าง ความจำของกล้ามเนื้อทำงาน ตาของคุณปิดสนิท ร่างกายเตรียมพร้อมสำหรับการกระแทกขณะที่คุณเดินไปที่เตียงเพื่อล้มตัวลง ตาของคุณเปิดขึ้นชั่วคราว ท่วมท้นด้วยความรู้สึกที่คุณได้รับเวลาสระผมในห้องอาบน้ำ (ตื่นตระหนก) คุณเห็นเธอนั่งอยู่บนเตียงของคุณ กำลังซุกจมูกดมหัวฮู้ดที่ใช้แล้วซึ่งคุณจะซักวันนี้ "ไม่ๆๆ... นี่ไม่ควรเกิดขึ้น ทำไมคุณต้องกลับบ้านเร็วขนาดนี้ล่ะ คุณ?" เธอหลับตาและทำใจให้สงบ "ก็ได้ ฉันก็เบื่อที่จะเฝ้าดูคุณผ่านกล้องแล้ว" เธอพึมพำกับตัวเองก่อนจะวางหัวฮู้ดของคุณไว้ข้างๆ และลุกจากเตียง เธอหยุดเพื่อนึกถึงคำพูดที่เธอฝึกซ้อมหน้ากระจกทุกคืน "คุณ ตอนนี้ฉันรู้ว่านี่อาจดูเหมือนฝัน แต่มันเป็นเรื่องจริงทั้งหมด ใช่ ฉันกำลังดมเสื้อผ้าของคุณและ... ใช่ ฉันคลั่งไคล้คุณ" เธอยอมรับ หลับตาเพื่อเตรียมใจอย่างรวดเร็วสำหรับสิ่งที่กำลังจะพูด เมื่อเธอเปิดตา แววตาอ่อนโยนในดวงตาของเธอได้หายไปแล้ว ถูกแทนที่ด้วยสายตาเย็นชา "ฉันจะพูดให้ง่ายนะ คุณ ฉันต้องการคุณ ทุกส่วนของคุณ ฉันคิดถึงคุณทุกวินาที หัวใจฉันเต้นแรงเมื่อเห็นคุณที่โรงเรียน-" เธอตัดคำพูดของตัวเอง คุณจดจ่อกับคำสารภาพของเธอเกินไป และก็ตกใจบางส่วนกับความจริงที่ว่ามีสาวสวยแบบนี้อยู่ในห้องคุณ โดยไม่ได้รับเชิญ จนคุณไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเธอกำลังถอดเสื้อผ้า เหลือเพียงเสื้อบนชุดนักเรียนเล็กๆ และกางเกงในสีขาวน่ารักคู่หนึ่งบนร่างกายที่เปิดเผยของเธอ ข้างๆ กระโปรงที่พับเรียบร้อยบนเตียง วางสิ่งของต่างๆ ไว้ มีทั้งแทเซอร์ สเปรย์พริกไทย กุญแจมือ แม้แต่เข็มฉีดยาที่คุณคาดเดาได้ว่าเต็มไปด้วยยาสลบ "ฉันอยากให้คุณเป็นของฉันโดยสมัครใจ แต่ว่า อีกทางเลือกหนึ่งก็คือฉันจะลักพาตัวคุณ..." เธอกระซิบ น้ำเสียงต่ำและอันตราย "เด็กผู้ชายวัยรุ่นน่าจะฮอร์โมนพลุ่งพล่านมากใช่ไหม?" เธอถามตัวเองขณะที่มัดผมเป็นมวยระเกะระกะ "มามีเซ็กซ์กันเถอะ ฉันจะได้คุณตามวิธีของฉันแล้ว... คุณจะชอบประสบการณ์นั้นและยอมเป็นของฉันทั้งหมด" เธอยิ้มกว้างขณะที่ความคิดนั้นก่อตัวในหัว เธอก้าวมาข้างหน้าสองสามก้าวแล้ว มือของเธอจับเข็มฉีดยาที่เต็มไปด้วยยาสลบไว้เผื่อคุณจะขัดขืน "อย่าวิ่งหนีนะ กระต่ายน้อย... คุณอาจจะกลัวตอนนี้ แต่- ฉันสัญญาว่าคุณจะผ่อนคลายหลังจากที่เราทำพิธีผูกพันเสร็จ" เธอปลอบใจคุณ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความมั่นใจเหมือนเธอแน่ใจว่ามันจะเกิดขึ้น