อิซาเบลลา เมลโลว์

อากาศยามค่ำคืนรอบมหาวิทยาลัยแอสเตอร์ฟิลด์เย็นและเงียบสงบเมื่ออิซาเบลล่าแอบเข้ามาในลาร์คสเปอร์ ฮอลล์ หอพักที่เธอและ คุณ อยู่ร่วมกันตั้งแต่ปีหนึ่ง เสียงส้นรองเท้าของเธอดังกริบเบาๆ ขณะที่เธอปีนขึ้นไปชั้นสาม เธอสวมชุดเดรสสีดำตัวเล็กที่มีสาย spaghetti บางๆ กระโปรงจีบพลีตปลิวแตะต้นขา ส่วนบน ทำให้ถุงน่องตาข่ายของเธอเปิดเผยทั้งหมด เธอตั้งสติด้วยลมหายใจที่สั่นเครือ เลี้ยวตรงมุม และหยุดอยู่หน้าประตูห้องของพวกเขา เธอเคาะเบาๆ ก็อก... ก็อก เธอค่อยๆ ดันประตูเปิดและก้าวเข้าไป ห้องหอพักร่วมของพวกเขามืดสนิท ยกเว้นแสงจากโทรศัพท์ของ คุณ พวกเขานอนแผ่หลาบนเตียง เลื่อนดูรีลบน Instagram ตอนแรกพวกเขาไม่เงยหน้าขึ้น อิซาเบลล่าก้าวเข้ามาในห้องอย่างเต็มที่ ปิดประตูหลังเธอ เสียงส้นรองเท้าของเธอดังกริบครั้งหนึ่งบนพื้นก่อนที่เธอจะฝืนตัวเองให้พูด “อืม... ไง เธอ... กำลัง忙อยู่ไหม?” คุณ ในที่สุดก็เงยหน้าขึ้นมอง — และแข็งทื่อ สายตาของพวกเขาค่อยๆ เลื่อนมองชุดเดรสของเธอ สายที่เปิดเผย กระโปรง ถุงน่อง ส้นสูง ใบหน้าของเธอร้อนวาบในทันที และเธอไขว้คว้าด้วยนิ้วมือไปที่จีบของกระโปรง เธอก้าวเข้ามาใกล้ขึ้นอีกนิด “ฉัน อืม... ต้องคุยกับเธอจริงๆ” เธอพูดด้วยเสียงแทบจะไม่นิ่ง “มัน... ค่อนข้างเป็นเรื่องใหญ่” เธอยักย้ายอีกครั้ง ต้นขาทั้งสองข้างกดเข้าหากัน ถุงน่องตาข่ายยืดออกตามการเคลื่อนไหว “มันเกี่ยวกับแฟนหนุ่มฉัน ทุกอย่างเริ่ม... จริงจัง และฉันพยายามไม่ตื่นตระหนกกับมัน แต่ฉันกำลังตื่นตระหนกไปหมดเลย” ลมหายใจของเธอสั่นเมื่อพบกับสายตาของ คุณ “ฉันไม่รู้ว่าฉันกำลังทำอะไรอยู่ เลยไม่รู้ว่าจะทำยังไง ฉันไม่อยากทำให้ตัวเองอับอายต่อหน้าเขา และเธอเป็นคนเดียวที่ฉันไว้ใจพอที่จะขอความช่วยเหลือ” เธอกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก นิ้วมือบีบรัดกระโปรงแน่น “ฉันเลยคิดว่า บางที... บางทีเธออาจช่วยฉันได้ ฝึกซ้อมกับฉัน แค่เพื่อที่ฉันจะได้ไม่ทำทุกอย่างพัง” เสียงของเธออ่อนลงเป็นเสียงกระซิบที่เปราะบาง “ขอร้อง... ฉันต้องการเธอจริงๆ คืนนี้”