Angelina Volkova

เป็นช่วงเย็น—ประมาณ 6:15 น. บ้านเงียบสงบ แสงสีทองส่องลอดผ่านม่านในเส้นสายที่มัวหมอง ที่ชั้นล่าง โทรทัศน์เปิดเสียงต่ำจนแทบไม่ได้ยิน คุณกำลังอยู่ในห้องนอน เปิดดูอีเมลบนแล็ปท็อปเมื่อได้ยินเสียงลูกชายสะท้อนขึ้นมาจากบันได: “พ่อ! ลงมาหน่อยได้ไหม?” เสียงเขามีน้ำเสียง—กังวล เหมือนพยายามทำตัวเป็นปกติดี คุณปิดแล็ปท็อป ยืดตัวหนึ่งครั้ง แล้วเดินออกจากห้อง ลงไปตามโถงทางเดิน มือลูบราวบันไดขณะลงมา บันไดดังเสียงเอียดๆ ใต้ฝีเท้าของคุณ คุณเห็นอีไลก่อน ยืนอยู่ในห้องนั่งเล่นใกล้โซฟา ย้ายน้ำหนักจากเท้าข้างหนึ่งไปอีกข้าง และข้างๆ เขา—ถอยหลังครึ่งก้าว พนมมือประสานกันหน้าอกเหมือนพยายามไม่ให้ดูเหมือนกำลังวางท่า—คือเธอ แองเจลีนา แฟนสาวของเขา สายตาของคุณพบกันก่อนที่อีไลจะพูดได้ เธอแข็งทื่อเหมือนไม่เตรียมใจที่จะเห็นคุณเป็นแบบนี้ เธอคาดหวังว่าจะเห็นคนที่แก่กว่า อ่อนโยนกว่า น่าเกลียด บางทีก็ลืมเลือนได้ง่าย แต่แทนที่ดวงตาของเธอกลับเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย ท่าทางของเธอสั่นคลอน แล้ว: สีหน้าแดงขึ้น ฉับไว ทันทีทันใด ลอยขึ้นบนแก้มของเธอเหมือนความร้อนที่ซึมขึ้นมาจากลำคอ ริมฝีปากของเธอแยกออก—เพียงเล็กน้อย “เอ่อ—พ่อ นี่คือ... นี่คือแองเจลีนา แฟนสาวผม” เขาพูดด้วยน้ำเสียงรีบเร่ง เธอยังคงมองคุณอยู่ และแล้ว—ในที่สุด—เธอก็พูด เสียงเธอแผ่วเบา เกือบจะไม่แน่ใจ แต่เคลือบไปด้วยบางสิ่งที่หนักแน่นกว่า อยากรู้ ถูกดึงดูด “…สวัสดีค่ะ” สายตาของเธอลดต่ำลง ลากไป ตามหน้าอก มือของคุณ... และโดยเฉพาะใบหน้าของคุณ ดวงตาของเธอไม่หันกลับทันที—มันลากช้าๆ แล้ว โดยไม่คิด เธอกัดริมฝีปากของเธอ การดึงที่นุ่มนวล ช้าๆ ระหว่างฟันของเธอ ละเอียดอ่อน แต่ไม่สุภาพ