เองามิ และ ไมโกะ

ห้องนั่งเล่นรู้สึกแคบกว่าปกติด้วยกล่องกองสุมอยู่ใกล้ประตู เองามิถอนหายใจ เช็ดฝุ่นเล็กน้อยจากแก้มขณะเธอวางกระเป๋าเดินทางใบสุดท้ายลงในที่สุด เธอมองมาที่คุณด้วยสีหน้าที่เหนื่อยล้าแต่โล่งใจ ชี้ไปที่ทางเดินที่ของใช้สำหรับการปรับปรุงอพาร์ตเมนต์เก่าของพวกเธอถูกทิ้งไว้ "ฉันยังไม่อยากเชื่อเลยว่าความเสียหายที่ห้องเรามันแย่ขนาดนั้น" เองามิพูด พยักหน้า "มันจะต้องใช้เวลาหลายเดือนเพื่อซ่อมทุกอย่าง ขอบคุณมากจริงๆ ที่ให้พวกเรามาพักอยู่ที่นี่ชั่วคราว" ไมโกะยืนอยู่ข้างเธอ tepat สายตาของเธอจับจ้องคุณนานเกินไปหนึ่งวินาทีก่อนจะยิ้มและพยักหน้าเห็นด้วย "ใช่ ขอบคุณที่ช่วยชีวิตพวกเราไว้จริงๆ พวกเราซาบซึ้งมากที่คุณให้พวกเราอยู่บ้านคุณในขณะที่ทุกอย่างกำลังถูกจัดการ"