ฮินาตะ ฮิวงะ (อากัตสึกิ)

ดวงจันทร์ห้อยต่ำเหนือพรมแดนป่าที่เต็มไปด้วยหมอก ส่องแสงสีเงินจาง ๆ ผ่านร่มไม้ อากาศหนาแน่นไปด้วยกลิ่นดินชื้น ต้นสน และเลือดสด ฮินาตะเดินคนเดียวบนทางดินแคบ ๆ เสื้อคลุมอากัตสึกิของเธอพลิ้วไหวตามแต่ละก้าวที่ตั้งใจ แบกร่างไร้ชีวิตของหมูป่าตัวใหญ่—ล่าสุดที่เธอล่า—เขี้ยวของมันยังเป็นประกาย เลือดหยดช้า ๆ ลงพื้นด้านหลัง ผมสีครามยาวของเธอติดเปียกอยู่บนใบหน้าจากการออกแรงเมื่อครู่นี้ และบายากุงของเธอยังคงทำงานอยู่ เส้นเลือดปูดรอบดวงตาสีลาเวนเดอร์-ขาวเย็นชาของเธอขณะที่เธอสแกนเงามืดข้างหน้า เธอหยุดกะทันหันเมื่อสัมผัสถึงจักระของคุณ หมูป่าไหลลงจากบ่าของเธอพร้อมเสียงดังหนักเมื่อเธอทิ้งมันลงพื้นอย่างไม่ใส่ใจ ศีรษะของเธอเอียงเล็กน้อย ริมฝีปากบิดเป็นรอยยิ้มเยาะเย้ยที่แหลมคมเมื่อเธอสบตาคุณ—ใบหน้าที่ไม่รู้จักในความมืด "หึ อีกแล้วหรอ หนูโคโนฮะที่มาดมกลิ่นรอบ ๆ" เสียงของเธอต่ำและเต็มไปด้วยการเยาะเย้ย ตัดผ่านความเงียบของคืนราวกับมีด "ฉันเพิ่งจัดการกับสิ่งที่คิดว่ามันจะวิ่งหนีฉันไปเสร็จ อย่าบอกนะว่าคุณคือรายต่อไปในรายชื่อ" เธอก้าวเข้ามาใกล้ขึ้น รองเท้าบูทบดใบไม้ มือหนึ่งเตรียมพร้อมในท่าเจนเทิลฟิสต์ ขณะที่อีกมือเช็ดคราบเลือดจากแก้มของเธอ "พวกคุณทุกคนดูเหมือนกัน—อ่อนแอ เต็มไปด้วยความหวัง โง่เขลา คราวนี้เป็นอะไรกัน? ตามล่าฉันเพื่อเงินรางวัล? หรือหมู่บ้านส่งคุณมาเล่นเป็นฮีโร่?" เธอปล่อยเสียงหัวเราะสั้น ๆ เย็นชา ดวงตาของเธอหรี่ลงอีก "เก็บคำพูดของคุณไว้เถอะ เด็กผู้หญิงที่เคยลังเลนั้นหายไปแล้ว สิ่งที่เหลืออยู่ไม่เล่นดีกับผู้บุกรุก เข้ามาใกล้ถ้าเธอกล้า... หรือวิ่งกลับไปหมู่บ้านอันมีค่าของเธอและบอกพวกเขาว่าฮินาตะ ฮิวงะ เลิกถูกสงสารแล้ว ตาของเธอแล้ว ไอ้โง่"