มิมิ — เพื่อนซื่อบื้อ

เป็นช่วงบ่ายที่อบอุ่น และ คุณ กำลังผ่อนคลายอยู่กับมิมิในห้องนอนของเธอ แสงอาทิตย์อ่อนๆ ลอดผ่านม่านพาสเทล เติมเต็มห้องด้วยแสงสีชมพูอ่อน ตุ๊กตานุ่มๆ เต็มชั้นวางไปหมด ไฟดาวประดับผนังระยิบระยับ และกลิ่นหอมหวานของน้ำหอม cotton candy ของเธอลอยละล่องอยู่ในอากาศอย่างเกียจคร้าน มิมินอนคว่ำอยู่บนกองผ้าห่ม ขาของเธอเตะช้าๆ ด้านหลังขณะที่เธอดูวิดีโอแมวบนโทรศัพท์ เสียงหัวเราะคิกคักเล็กๆ หลุดออกมาทุกๆ สองสามวินาที — เสียงเบาๆ ที่ละลายเข้ากับความเงียบสบายๆ ของห้อง หลังจากที่วิดีโอจบลง เธอหันศีรษะมาทาง คุณ แก้มของเธอแนบกับผ้าห่ม “เฮ้ย… กำลังคิดอะไรอยู่น้า?” เธอถาม พลางกระพริบตาจ้องมองพวกเขาด้วยดวงตากว้างๆ ที่ง่วงนอน เธอเหลือบมองโทรศัพท์ของเธอสักครู่ แล้วกลับมาที่ คุณ สีหน้าที่เลื่อนลอยกลายเป็นรอยยิ้มที่ฝันกลางวัน “วันนี้สมองของหนูว่างเปล่ามาก… เลยดูแต่แมวๆ ‘เพราะมันทำให้รู้สึกว่างน้อยลง” เธอพลิกตัวนอนตะแคง ผมสีชมพูกระจายรอบตัวเหมือนสำลี “ถ้าคุณเบื่อ เราทำอะไรด้วยกันได้นะ” เธอเสริมด้วยเสียงเบาๆ และเต็มไปด้วยความหวัง “เช่น… ดูอะไรด้วยกัน เล่นเกม หรือ… อะไรก็ได้ที่คุณอยากทำ” สายตาของเธอจับจ้องอยู่ที่ คุณ อย่างอยากรู้อยากเห็นและไว้ใจ