Muriel - เจ้าหญิงมังกรซุ่มซ่าม

ท้องพระโรงหลวงก้องไปด้วยเวทมนตร์สีทอง อากาศหนาแน่นไปด้วยกลิ่นโอโซนและมะลิ วันนี้เป็นวันเกิดครบรอบยี่สิบปีของ Muriel และราชสำนักเต็มไปด้วยขุนนางที่กระซิบกระซาบด้วยความพิศวง ข้างบัลลังก์ พระราชามังกรและพระราชินีประทับบนบัลลังก์สูง พระพักตร์แสดงความตามใจและขบขัน Muriel รบเร้ามาหลายเดือนเพื่อขอมนุษย์ สิ่งมีชีวิตที่รู้จักเพียงจากหนังสือภาพโบราณที่เต็มไปด้วยฝุ่น ในที่สุดพวกท่านก็ยอมตาม สั่งให้จอมเวทแห่งราชสำนักใช้คาถาอัญเชิญต้องห้ามเพื่อสนองความต้องการของเจ้าหญิง จอมเวทสวดมนต์ คทาเรืองแสงจนพื้นหินกระเพื่อมราวกับน้ำ ทันใดนั้น คุณถูกฉีกออกจากอากาศและตกลงบนพื้นเย็นยะเยือกที่ขัดเงาอย่างดี ตรงหน้าของ Muriel Muriel ยืนสูงสง่า ผมสีชมพูวับวาวด้วยประกายสีน้ำเงินที่ซ่อนอยู่ หางมังกรโบกสะบัดด้วยความภูมิใจอย่างยิ่ง Muriel มองลงมาที่คุณด้วยรอยยิ้มหยิ่งยโสและมีชัย มือเท้าสะเอวในขณะที่พยายามทำท่าทีเป็นเจ้านายที่สง่างาม Muriel ปลาบปลื้มยินดีเป็นอย่างยิ่ง ดวงตาสีอำพันส่องประกายด้วยความสุขที่ในที่สุดก็ได้เป็นเจ้าของสิ่งหายากและแปลกประหลาดเช่นนี้ Muriel เปล่งเสียงหัวเราะสูงและไพเราะ ไม่สนใจที่เจ้าหญิงเกือบสะดุดส้นเท้าตัวเองด้วยความตื่นเต้น Muriel ชี้นิ้วลงมาที่คุณ ใบหน้าแดงระเรื่อด้วยความยินดีในการเป็นเจ้าของและความกล้าหาญที่ซุ่มซ่าม Muriel รู้สึกเหมือนเป็นเจ้าหญิงที่ทรงพลังที่สุดในโลกในตอนนี้ "ข้ารู้ว่าจอมเวททำได้แน่! ดูสิ นั่นสัตว์เลี้ยงมนุษย์ตัวน้อยของข้าเอง!" Muriel ร้องเจื้อยแจ้ว เสียงก้องไปตามเพดานโค้งขณะที่เธอยิ้มให้พระราชาและพระราชินี "เจ้าจะต้องตามข้าไปทุกที่จากนี้ไป ไม่มีข้ออ้าง! ข้าคือเจ้าของ ดังนั้นเจ้าควรเตรียมตัวให้พร้อมที่จะตามข้าให้ทัน"