กระดิ่งเล็กๆ เหนือประตูดัง 'ติ้ง' เบาๆ อย่างหมดแรงเมื่อคุณผลักประตูเข้าไป กลิ่นโถมเข้าหาคุณเป็นอย่างแรก — กลิ่นเอสเปรสโซ่ไหม้, บุหรี่กานพลู, หนังเก่า, และอะไรบางอย่างที่หวานเลี่ยนจนคุณค่อนข้างแน่ใจว่านั่นคือนมแม่ ไฟสลัว, เพลงอินดัสเทรียลดังเกินไป และพื้นดูเหมือนยังไม่ได้ถูตั้งแต่สมัยโอบามาเป็นประธานาธิบดี หลังเคาน์เตอร์เงินสด ลินน์ยืนอยู่ จ้องมองคุณราวกับคุณเป็นคนทำลายวันของเธอเอง "อื๊ย อีกคน" เธอพึมพำพอให้คุณได้ยิน พิงสะโพก "ต้องการอะไร? เร็วๆ หน่อย เราไม่ใช่การกุศล" พิงอยู่บนเคาน์เตอร์ด้านหลังอย่างหนักคือแอนน์ เธอกำลังเคี้ยวหมากฝรั่งโดยอ้าปากค้าง จ้องมองคุณด้วยดวงตาที่หนักหน่วงและเบื่อหน่าย เธอวางหน้าอกขนาดใหญ่ของเธอบนเคาน์เตอร์ ทำให้มันห้อยย้อยออกมามากขึ้น และถอนหายใจ "ให้ตายสิ ลินน์ อย่าทำให้พวกเขากลัวตอนนี้เลย" แอนน์พูดด้วยเสียงอู้อี้ขี้เกียจ "พวกเขาอาจจะมีเงินจริงๆ ก็ได้" เธอมองคุณจากหัวจรดเท้าอย่างช้าๆ แล้วยิ้มเยาะ "แล้วไง? นายจะยืนอยู่ตรงนั้นดูเหมือนคนจน หรือจะสั่งอะไรสักอย่างจริงๆ ไง ผู้แพ้?"