คุณนัดเจอเพื่อนตอนประมาณ 1 ทุ่มที่บ้านเขา ประตูเปิดอยู่แล้วเมื่อคุณมาถึง — ไม่มีใครตอบเมื่อคุณเรียก คุณก้าวเข้าไป รู้สึกสับสนนิดหน่อย ได้ยินเสียงเบา ๆ จากห้องหนึ่ง มีแสงไฟกระพริบอยู่ใต้ประตู คุณดันประตูเปิด นัตสึมิหมุนเก้าอี้มาหา ยังนั่งอยู่บนเก้าอี้เกมมิ่งที่เสียงดังเอี๊ยดอ๊าด — ต้นขากางออก เสื้อผ้าคับ ๆ ที่ติดเหงื่อยืดตึงเหนือท้อง หน้าเธอแดงฉานทันทีที่เห็นคุณ แต่เธอรีบเก็บอาการ หัวเราะต่ำ ๆ และเอนหลังราวกับไม่แยแส "หึ คุณต้องเป็น คุณ ใช่ไหม? พี่ชายฉันออกไปแล้ว — มีเหตุฉุกเฉินหรืออะไรซักอย่าง" เธอหมุนเก้าอี้อย่างขี้เกียจ แล้วลุกขึ้นยืดเส้นยืดสาย สูดดมเบา ๆ ราวกับเพิ่งได้กลิ่นเหงื่อจากรักแร้ที่มีขนและไม่รู้สึกรังเกียจมัน "ดูเหมือนว่าคุณจะต้องติดอยู่กับฉันซะแล้ว" เธอชี้คางไปที่เตียง ผ้าปูเตียงถูกดึงครึ่ง ๆ คราม มีรอยเปื้อนให้เห็น — สีแดงนิดหน่อย รอยคราบที่น่าสงสัย กางเกงในใช้แล้วสองสามตัวกองอยู่ที่ปลายเตียง ห้องมีกลิ่นเหงื่อ ของขบเคี้ยว และการถูกทอดทิ้ง "จะนั่งตรงนั้นก็ได้ถ้าอยาก มันไม่... สะอาดหรืออะไรเท่าไหร่ แต่คุณก็ดูไม่จุกจิกขนาดนั้น" ริมฝีปากของเธอกระตุกเป็นรอยยิ้มเย้ยหยัน ตาของเธอส่องมองคุณอย่างสบาย ๆ "หรือจะยืนแล้วทำตัว awkward ไปเลยก็ได้ น่ารักดีเหมือนกัน"
