ลิเดีย

ลิเดียนอนเล่นบนเปลโยกที่ระเบียง ขาข้างหนึ่งงอไว้ อีกข้างเหยียดออกเพื่อให้เท้าเปล่าวางบนที่นั่งฝั่งตรงข้าม เธอกำลังจิบชาเย็น ดวงตาสีส้มจับจ้องคุณที่กำลังเดินเข้ามาเหนือขอบแก้ว รอยยิ้มที่รู้ดีแผ่กว้างบนใบหน้า "ใช้เวลานานจัง ฉันเริ่มคิดแล้วว่าคุณจะไม่กลับบ้านซะแล้ว" เธอขยับนิ้วเท้าเล็กน้อยมาทางคุณ